Aπόφαση της Γενικής Συνέλευσης του Φ.Σ Μηχανολόγων (20/3/2019)

21 Mar

Advertisements

Το Ranger έφυγε, το πρόβλημα παραμένει

27 Feb

Για την βρώμικη συνεργασία στρατού-πανεπιστημίων

Την Τετάρτη 27/2 η Σύγκλητος του ΕΜΠ πήρε ομόφωνα απόφαση για παύση του ερευνητικού προγράμματος Ranger. Η απόφαση αυτή ήταν το αποτέλεσμα της πίεσης μηνών από τους φοιτητικούς συλλόγους οι οποίοι με αποφάσεις των γενικών του συνελεύσεων έθεταν το εξής: «Να σταματήσει εδώ και τώρα το ερευνητικό πρόγραμμα Ranger συνεργασίας ΕΜΠ-ΝΑΤΟ-Πολυεθνικών πολεμικών βιομηχανιών.Καμία εμπλοκή του ιδρύματος στην έρευνα για πολεμικούς σκοπούς!». Η νίκη αυτή δεν είναι καθόλου αμελητέα αν σκεφτούμε το τι ρόλο έρχεται να παίξει ο στρατός μέσα στις σχολές και το πώς μπορούμε πρακτικά να μετρήσουμε βήματα προς την κατάργηση αυτής της μακρόχρονης βρώμικης συνεργασίας.

Ένα βεβιασμένο συνοικέσιο

 Το τελευταίο διάστημα εντείνεται η προσπάθεια να τεθούν οι βάσεις τόσο σε νομικό όσο και σε λειτουργικό επίπεδο για μια συντονισμένη συνεργασία μεταξύ των ανώτατων εκπαιδευτικών ιδρυμάτων της χώρας με τις Ένοπλες Δυνάμεις. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι προς υλοποίηση είναι η ανάθεση στην ΔΑΕΤΕ(Διεύθυνση Αμυντικών Επενδύσεων & Τεχνολογικών Ερευνών) του ρόλου διεπαφής μεταξύ των ΑΕΙ /ΤΕΙ και των Ενόπλων Δυνάμεων, η χαρτογράφηση των δυνατοτήτων έρευνας των Ιδρυμάτων Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης μέσα από μια αντίστοιχη διαδικασία όπως αυτή του μητρώου κατασκευαστών αμυντικού υλικού και η ολοκλήρωση της συγκρότησης του ΕΦΑΕΤ (ΚΕΤΕΘΑ)(ανεξάρτητος φορέας) με την πρόβλεψη της στενής συνεργασίας του με την υπόλοιπη επιστημονική κοινότητα της χώρας.

Τίποτα από τα παραπάνω όμως δεν είναι μακριά καθώς ήδη από το 2016, το Πολεμικό Ναυτικό προχώρησε σε υπογραφή μνημονίων συνεργασίας με το ΕΜΠ και το Πολυτεχνείο Κρήτης και το Γ’ΣΣ/ ( τρίτο σώμα στρατού)  με τη Σχολή Κοινωνικών και Ανθρωπιστικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Μακεδονίας, στο οποίο λειτουργεί ήδη η Έδρα Στρατηγικών Σπουδών του ΓΕΕΘΑ. Αξίζει να επισημάνουμε ότι το η σχέση ΑΕΙ-Στρατού δυνάμωσε το 2016 όταν με την τροπολογία που κατατέθηκε στη Βουλή από τον Υπ.Αμ Πάνο Καμμένο ορίστηκε ότι το ΓΕΕΘΑ μπορεί να ιδρύσει έδρε στα ελληνικά ΑΕΙ με χρηματοδότηση από πίστωση, πράγμα το οποίο και έπραξε σε σχολές όπως το ΠΑΜΑΚ και το ΕΚΠΑ.

Από μηχανής θεοί σε στημένες καταστάσεις «έκτακτης ανάγκης»

Βλέπουμε επομένως ότι την ίδια στιγμή που η τριτοβάθμια εκπαίδευση διαλύεται μέσω της υποχρηματοδότησης και οι σχολές στερούνται βασικού υλικοτεχνικού εξοπλισμού, την ίδια ώρα που οι βασικές δομές μέριμνας των ιδρυμάτων της χώρας είτε υπολειτουργούν σε βαθμό διάλυσης, όπως οι εστίες, είτε περνάνε «έναντι πινακίου φακής» στα χέρια ιδιωτών, η κυβέρνηση και το Υπουργείο Άμυνας εγκρίνουν κονδύλια για την λειτουργία projects και μνημονίων συνεργασίας στρατού και πανεπιστημίων.

Παράλληλα, μέσω της συρρίκνωσης των προϋπολογισμών των ιδρυμάτων από τη μία, και της ενίσχυσης  οργανισμών όπως ο ΕΛΚΕ(Ειδικός Λογαριασμός Καινοτομίας Έρευνας) από την άλλη, η κυβέρνηση φιλοδοξεί να υποκαταστήσει την κρατική χρηματοδότηση, με είσοδο επιχειρήσεων στα πανεπιστήμια με βάση την οποία ο προϋπολογισμός θα καλύπτεται κατά κύριο λόγο μέσα από συμφωνίες με αυτές,οι οποίες συνακόλουθα θα έχουν όλο και μεγαλύτερο ρόλο και λόγο στην διαμόρφωση της μορφής του πανεπιστημίου και της κατεύθυνσης της έρευνας. Σε ένα τέτοιο περιβάλλον η επέμβαση του στρατού ως «χορηγού» για τα πανεπιστήμια προπαγανδίζεται ως μία δυνητική λύση για το αμοιβαίο καλό.

Στο όνομα του «αναγκαίου» επομένως, το Πανεπιστήμιο δέχεται τον στρατό με “ανοιχτές αγκάλες”, και τον βοηθά να αναπτυχθεί υλικοτεχνικά, ώστε να διατηρήσει το αξιόμαχο και να εμπλακεί σε κάθε λογής ιμπεριαλιστικές αποστολές, πολεμικές συρράξεις και καταστάσεις αντιμετώπισης «ασύμμετρων απειλών» (απεργίες, εξεγέρσεις κλπ). Όλα αυτά σε μια περίοδο που χιλιάδες προσφύγων αναζητούν καταφύγιο στην χώρα μας εξαιτίας των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών και των γεωπολιτικών παιχνιδιών που εξελίσσονται σε Μέση Ανατολή ,Αφρική και Ασία. Οι ίδιοι πρόσφυγες που, με την συμβολή των ακαδημαϊκών της χώρας, μία προηγούμενη περίοδο είχαν να αντιμετωπίσουν στα σύνορα τις υπερσύγχρονες θερμικές κάμερες και τα drones που σχεδιάζονταν στους Μηχανολόγους και τους Τοπογράφους  ή να υπερπηδήσουν τον φράχτη του Έβρου, τον οποίο με προθυμία επισκεύαζαν τα εργαστήρια στους Ναυπηγούς.

Να δούμε τον εχθρό στα μάτια και να οργανώσουμε την απάντησή μας

Σε μια περίοδο παρατεταμένης κρίσης, γέννημα θρέμμα του καπιταλισμού, η ελληνική αστική τάξη οχυρώνεται όχι μόνο απέναντι σ’ έναν εξωτερικό εχθρό, αλλά και σ’ έναν «εσωτερικό εχθρό» που δεν είναι άλλος παρά οι μετανάστες, οι απεργοί, οι οργανωμένοι εργαζόμενοι-εργάτες και η νεολαία. Στο βωμό του κέρδους και της ανάπτυξής τους αιματοκυλούνται λαοί, στοχοποιούνται αγωνιστές και όλο και περισσότερες κοινωνικές ομάδες εξαθλιώνονται. Από την άλλη, κράτος-κεφάλαιο-επιχειρήσεις ιδιωποιούνται την έρευνα και αξιοποιούν τη γνώση προς όφελός τους, μακριά από το αφήγημα που πλασάρουν για γνώση και έρευνα «αχρωμάτιστη».

Σε όλη αυτή την κατάσταση, το φοιτητικό κίνημα οφείλει να βγεί δυναμικά στο προσκήνιο. Για να εμποδίσει την προσπάθεια εδραίωσης του «συνοικεσίου» Ιδρυμάτων-Επιχειρηματικών Ομίλων-Στρατού. Να μην επιτρέψουμε τη συνεχή διαδικασία υπαγωγής της έρευνας, της γνώσης και του ίδιου του πανεπιστημίου στις επιταγές του κεφαλαίου, της αγοράς και των δυνάμεων καταστολής. Να αμφισβητήσουμε τον πυρήνα της παρεχώμενης εκπαίδευσης και να παλέψουμε για μια κοινωνία όπου η επιστήμη θα υπάγεται στο στο κοινωνικά αναγκαίο και όχι στο καπιταλιστικά κερδοφόρο.

  • Καμία συμμετοχή του ΕΜΠ σε στρατιωτικά προγράμματα για ΝΑΤΟ-ΕΕ-Ελληνικό Στρατό.
  • Να στήσουμε αναχώματα στην επέλαση της πολεμικής μηχανής και στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις. Διεθνιστική αλληγγύη μεταξύ των λαων, σύνορα ανοιχτά για πρόσφυγες/μετανάστες.
  • Έξω όλες οι επιχειρήσεις από τα ιδρύματα. Έρευνα σε κατεύθυνση κάλυψης των κοινωνικών αναγκών.
  • Αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την εκπαίδευση. Δημόσια και δωρεάν εκπαίδευση για όλους/ες

Ενημερωτική Μπροσούρα για τις αλλαγές στους μηχανικούς

25 Feb

Είμαστε η λεγόμενη «γενιά της κρίσης». Στα 20+ μας χρόνια οι περισσότεροι/ες, μεγαλώσαμε με τον χαρακτηρισμό αυτόν σαν παράσημο από τα media… Ένα ιδιότυπο παράσημο για όλους και όλες εμάς που καλούμαστε στο αβέβαιο παρόν των δεκάχρονων της κρίσης να καταστρώσουμε σχέδια για ένα εξίσου αβέβαιο εργασιακό μέλλον. Το ζήτημα της εργασιακής προοπτικής άλλωστε είναι κυρίαρχο στους προβληματισμούς της νεολαίας και σίγουρα συνδέεται τόσο με τις μέχρι τώρα επιλογές μας (όπως καλή ώρα το να περάσουμε σε αυτή τη σχολή) όσο και με την ευρύτερη κοινωνική και πολιτική κατάσταση που βιώνουμε καθημερινά.

Έτσι βλέπουμε στην «μεταμνημονιακή» Ελλάδα τους νέους να αναζητάνε εργασία σε ένα πλαίσιο που καθορίζεται από: την υψηλή ανεργία (με ποσοστά της τάξης του 50% για τους νέους κάτω των 25), την ετεροαπασχόληση, την επισφάλεια στις σχέσεις εργασίας, την εκτεταμένη εργοδοτική αυθαιρεσία αλλά και τις αλλεπάλληλες αντεργατικές μεταρρυθμίσεις των διαδοχικών κυβερνήσεων (νόμοι για τα εργασιακά, το ασφαλιστικό κ.α).

Τα τελευταία χρόνια άλλωστε είδαμε την αξία της εργασίας να πέφτει κατακόρυφα και την ασυδοσία του κεφαλαίου εις βάρος των εργαζόμενων να καλπάζει.. Πάντοτε «ελέω κρίσης» και ανάγκης επίτευξης των στόχων για «ανταγωνιστικότητα» και «ανάπτυξη», τα αφεντικά και το πολιτικό τους επιτελείο (υπουργεία, κοινωνικοί εταίροι, κυβερνήσεις), μετακυλούσαν το κόστος της καπιταλιστικής κρίσης στις πλάτες των εργαζόμενων και των πιο φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Το μοντέλο του νέου εργαζόμενου είναι κατά βάση αυτό του φθηνού, πειθήνιου και ευέλικτου.

Οι νέοι μηχανικοί στην δίνη της κρίσης και του εργασιακού μεσαίωνα

Από αυτό το σκηνικό εργασιακού μεσαίωνα δεν απουσιάζουν οι μηχανικοί. Πιο συγκεκριμένα, οι νέοι και οι νέες μηχανικόι που έχουν την ατυχία να μην περιλαμβάνονται στην μειοψηφία των από τα πριν βολεμένων έρχονται αντιμέτωποι με : χαμηλούς μισθούς, απλήρωτες πρακτικές για απόκτηση εμπειρίας, τεστ πριν την πρόσληψη, θεσμικά κατοχυρωμένους χαμηλότερους μισθούς για όσους είναι κάτω των 25 ετών, μαύρη εργασία ή «μπλοκάκι», (απλήρωτες) υπερωρίες «για να βγει το πρότζεκτ», ανταγωνιστικό εργασιακό περιβάλλον και μεγάλα διαστήματα ανεργίας. Όλα τα παραπάνω φυσικά με την παράλληλη κατακόρυφη αύξηση της εργοδοτικής αυθαιρεσίας . Λόγω των παραπάνω είδαμε νέους και νέες να φεύγουν στο εξωτερικό στα χρόνια της κρίσης με σκοπό την αναζήτηση μια καλύτερης εργασιακής προοπτικής ή να αλλάζουν επαγγελματικό προσανατολισμό για να εξασφαλίσουν την επιβίωση. Για τους περισσότερους νέους εργαζόμενους στους  κλάδους των μηχανικών η κατάσταση ολοένα και χειροτερεύει, με τα φαινόμενα αμοιβής με την ώρα, μαύρης εργασίας και απλήρωτων «πρακτικών» να είναι εκτεταμένα.

Σε ότι αφορά την άσκηση του επαγγέλματος, το Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών (το γνωστό «μπλοκάκι») που αντιμετωπίζει τον μισθωτό εργαζόμενο ως ελεύθερο επαγγελματία αποκλείοντάς τον από άδεια, δώρα, επιδόματα κ.λπ. έχει γίνει εδώ και καιρό κανόνας στον κλάδο. . Εκτός από αυτό, η πληρωμή με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών καθιερώνει εργασιακές συνθήκες που συνδυάζουν την εργασιακή πειθαρχία του μισθωτού με την ανασφάλεια του αυτοαπασχολούμενου. Το ζήτημα της μισθωτής εργασίας αφορά έναν μεγάλο και διαρκώς αυξανόμενο αριθμό μηχανικών που στις νεότερες ηλικίες είναι ήδη πλειοψηφία, στο πλαίσιο της «δημιουργικής καταστροφής» παραγωγικών δυνάμεων, για ισχυροποίηση των μεγάλων εταιριών που θα επιβιώσουν στην επόμενη φάση της «ανάπτυξης».

Ταυτόχρονα και οι νέοι/ες αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στις υψηλές εισφορές του ΤΣΜΕΔΕ. Σε όλα αυτά έρχεται να συμπληρώσει την εικόνα το «άνοιγμα» του επαγγέλματος των μηχανικών που ουσιαστικά οδηγεί στον αποκλεισμό της άσκησης του επαγγέλματος από τους νέους/ες, καθώς θα αδυνατούν να πληρώσουν τα σεμινάρια και τις εξετάσεις για την απόκτηση των διάφορων πιστοποιήσεων επαγγελματικής εμπειρίας. Αν σε αυτή την κατάσταση προσθέσουμε και την κατεύθυνση που μπαίνει από το νομοσχέδιο Σπίρτζη (βλ. παρακάτω )για δημιουργία κλάσεων/βαθμίδων μηχανικών, οι οποίες στην ουσία θα ορίζουν πλέον και στα ιδιωτικά έργα το δικαίωμα υπογραφής μελέτης και στις οποίες οι μηχανικοί θα ανεβαίνουν δίνοντας εξετάσεις (επί πληρωμή) και παρακολουθώντας σεμινάρια.

Αναδιάρθρωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων:

Ένα ακόμα βάρος για τους νέους εργαζόμενους

Όπως αναφέραμε και παραπάνω οι νέες γενιές μηχανικών έρχονται αντιμέτωπες με τα μεγαλύτερα ποσοστά ανεργίας, την επισφαλή εργασία και την εργασιακή περιπλάνηση. Η κατάσταση αυτή της αυξανόμενης εργασιακής εκμετάλλευσης η οποία είναι καθολική για τους νέους εργαζόμενους, έρχεται να γίνει ακόμα δυσμενέστερη για τους μηχανικούς αν αναλογιστούμε τις αλλαγές σε επίπεδο κατοχύρωσης επαγγελματικών δικαιωμάτων με βάση το πτυχίο του δημόσιου πανεπιστημίου .

Ο συνδυασμός των κινήσεων που γίνονται σε επίπεδο τριτοβάθμιας εκπαίδευσης (νομοσχέδια Υπ.Παιδείας), που έχουν να κάνουν με τη μετατροπή του πτυχίου σε έναν απλό ακαδημαϊκό τίτλο σπουδών, και των ρυθμίσεων σε επίπεδο επαγγέλματος (νομοσχέδια Υπ.Υποδομών- Πορίσματα επιτροπών του ΤΕΕ) διαμορφώνουν μια κατάσταση που συμπυκνώνεται στην κατάργηση οποιασδήποτε προοπτικής μόνιμης και σταθερής δουλειάς με ενιαία δικαιώματα για τους/τις (νέους) μηχανικούς.

Οι αναδιαρθρώσεις που πραγματοποιούνται στοχεύουν στην ρευστοποίηση των επαγγελματικών δικαιωμάτων, στην μείωση των μηχανικών που απασχολούνται ως ελεύθεροι επαγγελματίες και στο λεγόμενο “άνοιγμα” του  επαγγέλματος.

Πως πραγματοποιείται σήμερα το άνοιγμα του επαγγέλματος?

Η διάλυση των επαγγελματικών δικαιωμάτων των μηχανικών μέσω της διαδικασίας του λεγόμενου «ανοίγματος των κλειστών επαγγελμάτων» αποτελεί διαχρονικό στόχο των διαδοχικών μνημονίων ανεξάρτητα από τα κόμματα που κυβερνούσαν. Τα βασικά επιχειρήματα που επαναλαμβάνονται μονότονα για την «απελευθέρωση» των κλειστών επαγγελμάτων και την «κινητικότητα», στην πραγματικότητα σημαίνουν το ακριβώς αντίθετο:

Στη πράξη το «άνοιγμα» του επαγγέλματος σημαίνει: «κλειστό» για όσους δεν έχουν τις περεταίρω από το Πτυχίο σπουδές, και τις επαγγελματικές συστάσεις των εργοδοτών για να το ασκήσουν. «Κλειστό» για τους νέους που δεν μπορούν ούτε στο ΤΕΕ να εγγραφούν λόγω των ασφαλιστικών εισφορών. «Κλειστό» σε όσους δεν μπορούν να πληρώνουν τα έξοδα των σεμιναρίων, των εξετάσεων και της δια βίου επανεκπαίδευσης. «Κλειστό» για την πλειοψηφία των μηχανικών που δεν θα πάρουν τα πιστοποιητικά επαγγελματικής εμπειρίας που προβλέπεται να χορηγούν οι Εταιρείες, αφού η κρίση έχει καταστήσει την πλειοψηφία των μηχανικών είτε άνεργους είτε εργαζόμενους με άτυπες μορφές απασχόλησης.

Νομοσχέδιο Σπίρτζη και  

Μητρώο Τεχνικών Έργων

Όπως αναφέραμε και παραπάνω, ο πάγιος στόχος της ΕΕ και του κεφαλαίου είναι η «απελευθέρωση των επαγγελμάτων», πλέον αποτελεί μνημονιακή υποχρέωση.  Το  «Ηλεκτρονικό Μητρώο Τεχνικών Έργων» που θεσμοθέτησε πέρυσι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, σε αγαστή συνεργασία με το ΤΕΕ ,έρχεται να παίξει καταλυτικό ρόλο στην κατεύθυνση αυτή εισάγοντας την λογική των «Βαθμίδων».

Συγκεκριμένα ορίζει την διαβάθμιση των μηχανικών σε κλάσεις (0η, 1η, 2ηκ.ο.κ), όπου σε κάθε κλάση θα αντιστοιχούν διαφορετικά επαγγελματικά δικαιώματα τα οποία θα αποκτούνται ανάλογα με το κόστος των έργων στα οποία εργάστηκε ως μηχανικός. Αυτό πρακτικά, για έναν νεοεισερχόμενο στο επάγγελμα μηχανικό που μόλις έχει αποφοιτήσει από κάποια πολυτεχνική σχολή θα σημαίνει ότι κατατάσσεται στην μηδενική τάξη του μητρώου (αφού ακόμα δεν έχει κάποια εργασιακή εμπειρία) και άρα τα επαγγελματικά του δικαιώματα και οι τομείς στους οποίους θα μπορούσε να βρει δουλειά θα είναι μηδενικά και ο ίδιος θα λογίζεται ως «δόκιμος» μηχανικός για αρκετά χρόνια..

Έτσι και αλλιώς από την μηδενική είναι απαραίτητη η εγγραφή στο ΤΕΕ και στο ΤΣΜΕΔΕ, δηλαδή οι νέοι θα πληρώνουν (για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια) τις εξοντωτικές ασφαλιστικές εισφορές χωρίς κανένα επαγγελματικό δικαίωμα. Καταλαβαίνουμε βέβαια ότι κάτι τέτοιο αντικειμενικά είτε θα οδηγεί τους νέους μηχανικούς στην ανεργία, είτε σε εξευτελιστικούς μισθούς. Παράλληλα η κίνηση αυτή εξυπηρετεί τον στόχο για συγκέντρωση του κεφαλαίου σε μεγάλους κατασκευαστικούς ομίλους οδηγώντας τα μικρά τεχνικά γραφεία σε αφανισμό.

Αυτό έρχεται σε πλήρη ευθυγράμμιση με τις απαιτήσεις της ΕΕ για τον αριθμό των ελεύθερων επαγγελματιών, ο οποίος στην Ελλάδα είναι μεγάλος για “τα Ευρωπαϊκά στάνταρ”. Συνεπώς οδηγείται ένα μεγάλο κομμάτι των μηχανικών και ειδικότερα των νέων στην έξοδο από το ΤΕΕ και στην αλλαγή της σχέσης εργασίας τους ως μισθωτός.

Αυτή η κατάσταση σε συνδυασμό, με την εκ νέου προσπάθεια χαρτογράφησης των επαγγελματικών δικαιωμάτων του μηχανικού (ήδη έχουν συσταθεί αρμόδιες επιτροπές συμμετέχοντας εκπρόσωποι από το ΤΕΕ και καθηγητές σχολών- βλ.παρακάτω για το Προεδρικό διάταγμα 99/18) έρχεται να εναρμονιστεί πλήρως και με τις κατευθύνσεις και της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης, σχετικά με την αποδιάρθρωση των επαγγελματικών δικαιωμάτων, την σεμιναριοποίηση της εκπαίδευσης και την εγκαθίδρυση της «διά βίου μάθησης».

Εξίσωση πτυχίων πανεπιστημίων-κολεγίων και Ατομικός Φάκελος Προσόντων

Με το Ν. 3696/2008 “ίδρυση και λειτουργία κολεγίων και άλλες διατάξεις”, καθώς και με το νόμο που ψηφίστηκε το 2014 αναγνωρίστηκαν τα ιδιωτικά κολέγια παραβιάζοντας ευθέως το άρθρο 16 του συντάγματος (περί ιδιωτικοποίησης των Πανεπιστημίων). Πλέον είναι δυνατή η διαδικασία αναγνώρισης επαγγελματικής ισοδυναμίας με αποτέλεσμα τα πτυχία ενός ιδιωτικού κολεγίου, το οποίο έχει τριετή κύκλο σπουδών, να βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με το δίπλωμά μας στον εθνικό φορέα πιστοποίησης.

Ανάμεσα στις υπόλοιπες ευρωπαϊκές αποφάσεις, οδηγίες και νόμους, αξίζει να αναφερθούμε στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Μεταφοράς και ΣυσσώρευσηςΑκαδημαϊκών Μονάδων, το οποίο υιοθετήθηκε στην Ελλάδα με το ΦΕΚ1466/Β/13-08-2007. Σύμφωνα με το σύστημα αυτό, κάθε πτυχίο αποτελεί ένα άθροισμα πιστωτικών μονάδων. Ο κάθε φοιτητής μπαίνει σε μια διαρκήδιαδικασία συλλογής μονάδων, τις οποίες μπορούν να παρέχουν, όχι μόνο τα Πανεπιστήμια, αλλά και κέντρα κατάρτισης. Το συγκεκριμένο γεγονός παρατηρείται ήδη στα δικαιώματα του ενεργειακού επιθεωρητή και του ενεργειακού ελεγκτή, και πάει να πραγματοποιηθεί συνολικά καθώς το ίδιο το ΤΕΕ επιδιώκει να αναλάβει την πιστοποίηση του συνόλου των τεχνικών επαγγελμάτων, μέσω του μηχανισμού: σεμινάρια, παράβολα, εξετάσεις, εγγραφή σε μητρώα για επαγγελματικά προσόντα.

Το Προεδρικό Διάταγμα 99/2018 σαν «κερασάκι στην τούρτα»

Όποια μορφή και αν παίρνουν οι αναδιαρθρώσεις έχουν ως μοιραίο αποτέλεσμα την συμπίεση της πλειοψηφίας του κλάδου. Σε αυτό το δυσμενές πλαίσιο έρχεται το νέο Προεδρικό Διάταγμα( Π.Δ.) με ψευδώνυμο τίτλο <<ρύθμιση του επαγγέλματος των μηχανικών>>,να συμπληρώσει προηγούμενες αναδιαρθρώσεις με ουσιαστικό σκοπό το πολυδιαφημισμένο «άνοιγμα του επαγγέλματος» και την υποβάθμιση των επαγγελματικών δικαιωμάτων του μηχανικού.

Το νέο ΠΔ έρχεται να συμπληρώσει εκείνο του 2010 που όριζε την αναγνώριση πτυχίων του εξωτερικού στα οποία αποδόθηκαν επαγγελματικές δραστηριότητες μηχανικού  και αργότερα (το 2016) με νέο νόμο τους παραχωρήθηκε το δικαίωμα άσκησης του επαγγέλματος. Η μη αναφορά στο ενιαίο 5ετες πτυχίο και στις Πολυτεχνικές σχολές έχει ως αποτέλεσμα την αναγνώριση 3ετών και 4ετών κύκλων σπουδών. Η αναγνώριση εξειδικευμένων κύκλων σπουδών που προκύπτουν μέσα από τον κατακερματισμό του γνωστικού αντικειμένου των βασικών ειδικοτήτων έχει ως αποτέλεσμα την δημιουργία μηχανικών πολλών ταχυτήτων.

Βασικός στόχος του ΠΔ 99/2018 είναι ο καθορισμός των ειδικοτήτων, η περιγραφή του αντικειμένου τους (τα λεγόμενα «επαγγελματικά περιγράμματα» του ν.4439/2016) και η κατάτμησή του σε επιμέρους εξειδικεύσεις (οι λεγόμενες «δραστηριότητες μηχανικής»). Για παράδειγμα τα δικαιώματα των αρχιτεκτόνων διακρίνονται σε 30 εξειδικεύσεις, των τοπογράφων σε 29, των πολιτικών μηχανικών σε 60, κ.ά. Το φάσμα των δικαιωμάτων που αποδίδονται είναι σε όλες τις περιπτώσεις σαφώς πλατύτερο από το επιστημονικό αντικείμενο, στην κατεύθυνση ενός μοντέλου όπου τυπικά όλοι τα κάνουν όλα και ουσιαστικά κανείς δεν κάνει τίποτα. Το επόμενο βήμα θα είναι η απόσπαση όλων αυτών των δικαιωμάτων από τα πτυχία και η εξατομικευμένη πρόσβαση σε (κάποια από) αυτά στη βάση σεμιναρίων, καταρτίσεων και κυρίως της απόδειξης επαγγελματικής εμπειρίας, με βασικό εργαλείο το μητρώο ιδιωτικών τεχνικών έργων. Η υλοποίηση των σχεδίων αυτών, θα καταστήσει τους νέους αποφοίτους «δόκιμους μηχανικούς» με μηδενικά επαγγελματικά δικαιώματα, το σύνολο των μηχανικών διαχωρισμένο σε κάστες ανάλογα με την τάξη του πτυχίου και το ίδιο το πτυχίο ατομικό φάκελο προσόντων. Ταυτόχρονα ο ν.4439/2016 και το ΠΔ 99/2018 επικυρώνουν την υποβάθμιση των πτυχίων με την εξίσωσή τους προς τα κάτω με τα τριετή bachelor του εξωτερικού στο πλαίσιο της συνθήκης της Μπολόνιας και του Ευρωπαϊκού Πλαίσιου Επαγγελματικών Προσόντων, καθώς ρητά τα επαγγελματικά δικαιώματα που ορίζονται για τις ειδικότητες εφαρμόζονται και σε όσους έχει αναγνωριστεί το δικαίωμα άσκησης του επαγγέλματος με βάση την Οδηγία 2006/36/ΕΚ της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

*** Καθώς το ΠΔ 99/2018 μεταξύ άλλων επικυρώνει την ιστορικά διαμορφωμένη άνιση κατανομή των επαγγελματικών δικαιωμάτων και ειδικά των αποκλειστικών επαγγελματικών δικαιωμάτων μεταξύ των διαφορετικών ειδικοτήτων μηχανικών, πυροδοτεί μια συντεχνιακή διαμάχη, τη στιγμή που αυτό που απαιτείται είναι ο κοινός αγώνας των εργαζόμενων και άνεργων μηχανικών/τεχνικών ενάντια στις αναδιαρθρώσεις οι οποίες οδηγούν στην καταστροφή της αυτοαπασχόλησης και στην κατεδάφιση των δικαιωμάτων της μισθωτής εργασίας.

Η δική μας απάντηση

Έχοντας ως εφόδιο τις περσινές δυναμικές κινητοποιήσεις των Φοιτητικών Συλλόγων από κοινού με το ΣΜΤ (Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών) οι οποίες κατάφεραν να μπλοκάρουν την εφαρμογή των αντιδραστικών αλλαγών του ΤΕΕ, οφείλουμε να περάσουμε στην αντεπίθεση και να διεκδικήσουμε το δικαίωμά  μας στην σταθερή και αξιοπρεπή εργασία. Στην κατεύθυνση αυτή, οφείλουμε και να συνολικοποιήσουμε τον αγώνα μας από κοινού με όλα τα πληττόμενα κομμάτια της εκπαίδευσης (μαθητές, φοιτητές, εκπαιδευτικοί) και με τον κόσμο της εργασίας, καθώς στην κοινή επίθεση που δεχόμαστε, κοινή πρέπει να είναι και η απάντηση μας.

ΓΙ’ΑΥΤΟ ΩΣ ΦΟΙΤΗΤΕΣ/ΡΙΕΣ

ΚΑΙ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ/ΕΣ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

///. ΟΧΙ ΣΤΑ ΕΙΔΙΚΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΜΗΤΡΩΟ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΡΓΩΝ. ΘΕΣΠΙΣΗ ΕΠΙΔΟΜΑΤΟΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΕΡΓΟΥΣ ΜΗΧΑΝΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΥΠΕΡΟΓΚΕΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΙΣΦΟΡΕΣ. ΜΕΤΑΚΥΛΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΣΤΟΝ ΕΡΓΟΔΟΤΗ. ΚΑΤΩ ΤΟ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΤΟΥ ΔΕΛΤΙΟΥ ΠΑΡΟΧΗΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ. ΚΑΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ «ΔΟΚΙΜΟΥ»/ «ΑΣΚΟΥΜΕΝΟΥ» ΜΗΧΑΝΙΚΟΥ ΜΕ «ΜΗΔΕΝΙΚΟ» ΠΤΥΧΙΟ.

///ΚΑΜΙΑ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΣΤΑ ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ΚΑΙ ΣΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑ ΒΙΟΥ ΜΑΘΗΣΗΣ. ΟΛΑ ΤΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΣΤΟ ΠΤΥΧΙΟ.

∙ ΠΤΥΧΙΑ ΜΕ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΑΠΟΡΡΕΟΥΝ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΠΟΥΔΩΝ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΤΟΧΥΡΩΝΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΥΤΟ. ΤΟ ΠΤΥΧΙΟ ΩΣ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΗ ΓΙΑ ΔΟΥΛΕΙΑ.ΣΥΛΛΟΓΙΚΕΣ ΣΥΜΒΑΣΕΙΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΕΡΓΑΣΙΑΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

///ΚΑΤΩ ΤΟ ΣΥΜΦΩΝΟ ΠΡΩΤΗΣ ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗΣ, ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΠΡΟΣΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΔΡΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΝΕΟΥΣ. ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΥΠΟΚΑΤΩΤΑΤΟΥ ΜΙΣΘΟΥ.

///ΚΑΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΗ ΣΧΟΛΩΝ. ΜΙΑ ΣΧΟΛΗ ΑΝΑ ΓΝΩΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΜΕ ΕΝΙΑΙΟ ΚΥΚΛΟ ΣΠΟΥΔΩΝ ΚΑΙ ΚΑΤΟΧΥΡΩΜΕΝΑ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΑ ΣΤΟ ΠΤΥΧΙΟ

Για την δολοφονία του Εμπουκά στο Α.Τ Ομονοίας

19 Feb

Ebuka, Ζακ και πόσοι άλλοι…

Να μην συνηθίσουμε τις κρατικές δολοφονίες!

Ο 34χρονος «Εμπουκά» Μαμαν Σουμπέκ, μετανάστης από την Νιγηρία και πατέρας 2 παιδιών, δούλευε πουλώντας χρωματιστά βραχιολάκια στην Ομόνοια. Την περασμένη Παρασκευή το πρωί προσήχθη στο περιβόητο Αστυνομικό Τμήμα Ομόνοιας για έλεγχο και εξακρίβωση στοιχείων. Από την «επίσκεψή» του αυτή δεν επέστρεψε ποτέ. Το νεογέννητο παιδί του δεν θα κατάφέρει ποτέ να τον γνωρίσει, ούτε και οι οικείοι του θα τον ξαναδούν  καθώς ο Εμπουκά δολοφονήθηκε λίγες μέρες πριν  από έλληνες αστυνομικούς στο γνωστό για ανάλογες υποθέσεις Α.Τ. της Ομόνοιας. Καμία εφημερίδα και κανένα κανάλι δε μίλησε για αυτόν, ούτε καν για να διαστρεβλώσει την υπόθεση. Δολοφονήθηκε μέσα στη σιωπή και εκεί θα έμενε αν δεν σήκωνε το θέμα η Ένωση Αφρικανών Γυναικών. Θα ήταν ένας ακόμα θάνατος μετανάστη στη λίστα των ανώνυμων, μη αναγνωρισμένων και ξεχασμένων θυμάτων του κράτους.

Η δολοφονία αυτή δεν είναι ένα ακόμα «μεμονωμένο περιστατικό» ούτε άλλωστε και ο τόπος του εγκλήματος τυχαίος. Όπως καταγγέλει ο πρόεδρος της Νιγηριανής Κοινότητας στην Ελλάδα Ν.Ο. πολλοί συμπατριώτες του τού έχουν καταγγείλει ξυλοδαρμό «μέχρι λιποθυμίας» από αστυνομικούς στο συγκεκριμένο Α.Τ. «Μέσα στο ασανσέρ όπου δεν υπάρχουν κάμερες». Αναφέρει δε ότι ο ίδιος ο Εμπουκά είχε πέσει στο παρελθόν θύμα ξυλοδαρμού στο ΑΤ Ομονοίας, περίπου 8 μήνες πριν.

Να θυμίσουμε εδώ ότι το κολαστήριο του Α.Τ Ομονοίας έχει κερδίσει επάξια τον τίτλο του με μία σειρά υποθέσεων:  Όταν τις δεκαετίας του ‘90 και του 2000 γινόταν κάθε λίγο πρωτοσέλιδο είτε για την εμπλοκή του σε σκάνδαλα διαφθοράς και σχέσης με τις τοπικές μαφίες, είτε για καταγγελίες περιστατικών παραβίασης των ανθρώπινων δικαιωμάτων των κρατουμένων (κυρίως των αλλοδαπών) μεταξύ των οποίων βασανιστήρια και βιασμοί. Έγινε γνωστό πανελλαδικά όταν το 2006 είχαμε τον πρώτο διαπιστωμένο νεκρό από αστυνομική βία στο Α.Τ Ομονοίας αλλά και έναν χρόνο μετά οταν ήρθε στη δημοσιότητα ένα βίντεο που έδειχνε τον εξευτελισμό δύο εφήβων από αστυνομικούς στα υπόγεια του ίδιου χώρου. Όταν πάλι τα πράγματα σκούραιναν πολύ, οι υπεύθυνοι του Α.Τ μοίραζαν μυνήσεις σε αλληλέγγυους και γενικότερα σε όσους έβγαιναν ανοιχτά να μιλήσουν και να καταγγείλουν τις πρακτικές τους. Το ίδιο έκαναν άλλωστε και σε μία ακόμα γνωστή υπόθεση…

Πριν από λίγους μήνες ο ΛΟΑΤΚΙ ακτιβιστής Ζακ Κωστόπουλος(Ζackie Oh) άφηνε την τελευταία του πνοή αιμόφυρτος στον πεζόδρομο της Γλαύδστωνος. Αφού πρώτα λιντσαρίστηκε και διαπομπεύθηκε από έναν ετερόκλητο όχλο «νοικοκυραίων», ο Ζακ δέχθηκε ως χαριστική βολή τα χτυπήματα των ανδρών της ομάδας ΔΙΑΣ από το Α.Τ Ομονοίας. Σε αντίθεση με την περίπτωση του Εμπουκά βέβαια τα ΜΜΕ όχι απλά δεν σιώπησαν αλλά έσπευσαν να προβάλουν την θέση της αστυνομίας «περί ληστείας», να διαστρευλώσουν τα γεγονότα και να συσκοτίσουν την υπόθεση με ψέματα. Ο Ζακ δολοφονήθηκε αλλεπάλληλα μετά θάνατον από τα μίντια και τις λασπολογίες τους , από τις αστυνομικές αρχές που είχαν το θράσος να αμφισβητήσουν μέχρι και τα αποτελέσματα της ιατροδικαστικής έρευνας, από  όλους εκείνους που έσπευσαν να υπερασπιστούν τον κυρ-Παντελή και να κατακεραυνώσουν τον διαφορετικό και  αδύναμο.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, όπως και οι προηγούμενες, φέρει σοβαρότατες ευθύνες για κάθε μια από τις παραπάνω δολοφονίες, τους ξυλοδαρμούς, τους εξευτελισμούς. Όλα τα παραπάνω είναι περισσότερο από γνωστά και όμως τίποτα δε γίνεται για να αντιμετωπιστούν. Είναι υπεύθυνες για την ύπαρξη και στελέχωση όλων αυτών των ομάδων της αστυνομίας (ΜΑΤ-ΟΠΚΕ- ΔΙΑΣ), φυτώρια ρατσιστών και ακροδεξιών, που πρωταγωνιστούν σε μια μεγάλη λίστα βίαιων επιθέσεων μέχρι και δολοφονιών και ως μόνο στόχο έχουν να τρομοκρατούν τους αδύναμους και να χτυπούν όσους αγωνίζονται.

Η δολοφονία του Εμπουκά δεν πρέπει να μείνει και δεν θα μείνει αναπάντητη! Είναι ένα ακόμα περιστατικό που υπογραμμίζει με τον πλέον τραγικό τρόπο, την βαρβαρότητα που βιώνουν καθημερινά οι πρόσφυγες και οι μετανάστες. Εντάσσεται στην βαριά λίστα με τα καθημερινά πογκρομ της αστυνομίας, την φρίκη της Μόριας και όλων των υπόλοιπων hot spot, αλλά και δολοφονίες όπως του Petrit στην Κέρκυρα. Θα υπερασπιστούμε την μνήμη του αδερφού μας και θα παλέψουμε για να μη βρεθεί ποτέ ξανά κανείς άλλος στη θέση του. Γιαυτό απαιτούμε:

Άμεση καταδίκη των δολοφόνων του Εμπουκά.

Καμία ανοχή στις δολοφονικές πρακτικές της ΕΛ.ΑΣ.

Να καταργηθούν οι ομάδες ΜΑΤ-ΟΠΚΕ-ΔΙΑΣ.

Κανείς/μια μόνος/η απέναντι στην κρατική καταστολή!

Η διεθνιστική ταξική αλληλεγγύη είναι το όπλο των καταπιεσμένων!

 

Η θερμοκρασία στη σχολή περνάει τη βάση;

13 Jan

Οι περισσότεροι χαρήκαμε βλέποντας χιόνι στην Αθήνα τις πρώτες μέρες του 2019. Το χαμόγελο πάγωσε όταν βρεθήκαμε στη σχολή και διαπιστώσαμε ότι η εσωτερική θερμοκρασία μοιάζει χαμηλότερη ακόμα και της εξωτερικής. Για κάποιον πρωτοετή, φαίνεται πρωτοφανές αλλά είναι κάτι που επαναλαμβάνεται για άλλη μια χρονιά, αφού η θέρμανση δεν λειτουργεί. Πέρσι βρεθήκαμε σε παρόμοια κατάσταση, ενώ νωρίτερα φέτος η διοίκηση της σχολής υποσχόταν ότι δεν θα υπάρχουν προβλήματα.

Σε ένα ίδρυμα με ολοένα και μικρότερους προϋπολογισμούς, σε μια σχολή όπου τα κονδύλια διαμοιράζονται στα εργαστήρια «βάσει ισχύος» και σε ένα περιβάλλον αναδιάρθρωσης του δημόσιου πανεπιστημίου, που νομοθετεί την υποχρηματοδότηση και προχωρά βήμα βήμα την διάλυση της «δωρεάν» εκπαίδευσης, η κάλυψη των βασικών μας αναγκών (συγγράμματα, σίτιση, θέρμανση, στέγαση) φαντάζει πλέον «υπερβολική απαίτηση». Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για τέτοια «δευτερεύοντα» ζητήματα όπως η θέρμανση των αιθουσών στις οποίες θα εξεταζόμαστε.

Η ίδια η διοίκηση της σχολής συνηθίζει σε μια σειρά τέτοιων καθημερινών ζητημάτων (π.χ. αίθουσες) να υπεκφεύγει και να προσπαθεί να αποποιηθεί των ευθυνών της. Προσπαθεί να μας πείσει ότι και οι ίδια είναι θύμα της υποχρηματοδότησης, ενώ στην πραγματικότητα ένα μήνα πριν έδωσε θετική ψήφο στον προϋπολογισμό «λιτότητας» του ιδρύματος. Ένα προϋπολογισμό που όπως και τα προηγούμενα χρόνια, ψηφίστηκε με διαδικασίες εξπρές για να αποφευχθούν οι αντιδράσεις.

Η υποχρηματοδότηση έρχεται χέρι-χέρι με την επιβολή της αυτοχρηματοδότησης, που σημαίνει την προσαρμογή του πανεπιστημίου σε πρότυπα επιχειρηματικής λειτουργίας. Η παραμικρή δαπάνη, ακόμη και αυτές που αφορούν τις πιο βασικές ανάγκες μας, όπως η θέρμανση της σχολής, μπαίνουν στην ζυγαριά κέρδους – κόστους με όλο και αυστηρότερους όρους.

Έτσι βλέπουμε να αμφισβητούνται όλο και περισσότερο κεκτημένα και παροχές όπως η δωρεάν παροχή συγγραμμάτων, η ποιότητα της σίτισης, ενώ στις εστίες οι συνθήκες είναι τραγικές. Πλέον γίνεται μονόδρομος η διεκδίκηση ακόμα και των στοιχειωδών αναγκών μας. Για εμάς και αυτό το θέμα είναι πολιτικό και η επίλυσή του περνά από τη δική μας δράση. Οι προτεραιότητες μπορούν να ευθυγραμμίζονται με τις ανάγκες μας μόνο αν παίρνουμε θέση και τις διεκδικούμε έμπρακτα μέσα από τους συλλογικούς μας αγώνες με όχημα τον φοιτητικό μας σύλλογο.

Καλούμε σε παράσταση διαμαρτυρίας στο γραφείο του κοσμήτορα κ. Μαρμαρά (Κτήριο Ε, 1ος όροφος) την Πέμπτη 16/1 στις 12:45

* Καμία εξέταση σε αίθουσες χωρίς θέρμανση

* Άμεση αποκατάσταση της θέρμανσης

* Όχι στη διάλυση του δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου

Aπόφαση του Φοιτητικού Συλλόγου Μηχανολόγων (5/12/2018)

5 Dec

Η πατριαρχία καθημερινά δολοφονεί! Μηδενική ανοχή στον σεξισμό και την έμφυλη καταπίεση!

22 Nov

Όλες/όλοι στην Πλατεία Καπνικαρέας το Σάββατο 24 Νοεμβρίου στις 12:00

Στις 25 Νοέμβρη του 1960 στη Δομινικανή Δημοκρατία 3 γυναίκες αγωνίστριες, οι αδερφές Μιραμπάλ, βασανίστηκαν, ξυλοκοπήθηκαν και στραγγαλίστηκαν μέχρι θανάτου από το δικτατορικό καθεστώς Τρουχίγιο επειδή πάλευαν για να το ανατρέψουν. Στη μνήμη τους καθιερώθηκε η Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Βίας κατά των Γυναικών.

Κάθε μήνα διαβάζουμε για τουλάχιστον έναν βιασμό. Κάθε βδομάδα ακούμε για μια κακοποίηση. Μία στις 3 γυναίκες ανά την υφήλιο έχει κακοποιηθεί, ξυλοκοπηθεί, βιαστεί τουλάχιστον μία φορά στη ζωή της. Οι πραγματικοί αριθμοί είναι φυσικά μεγαλύτεροι αφού η καταγραφή δυσχεραίνει όταν αφορά συζύγους, ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα ή σεξεργάτριες. Ο φόβος της κριτικής, η ντροπή, τα υποτιθέμενα «γκρίζα όρια» της συναίνεσης, συμβάλλουν στη διαιώνιση μιας απαράδεκτης πραγματικότητας, όπου τα θύματα είναι αυτά που καλούνται να απολογηθούν. Στη κουλτούρα του βιασμού, αν δεν αμυνθείς, θα επανέρχεται συνέχεια ο ισχυρισμός πως «το ήθελες εκείνη τη στιγμή, ήταν κάτι το συναινετικό». Στην περίπτωση που αμυνθείς μπορεί να βρεθείς η ίδια στη θέση του κατηγορούμενου για επίθεση, όπως η 22χρονη από τη Κόρινθο που καταδικάστηκε πρόσφατα σε 10 χρόνια φυλάκισης για ανθρωποκτονία.

Ωστόσο, βία ενάντια στις γυναίκες δεν είναι μόνο ο βιασμός. Βία είναι το χούφτωμα στο λεωφορείο ή το μετρό. Βία είναι το σεξιστικό σχόλιο και το ανέκδοτο. Βία είναι ο έλεγχος στον τρόπο που ντύνεσαι. Βία είναι να σε κατηγοριοποιούν ως «εύκολη» ή «δύσκολη». Βία είναι το «φιλικό» άγγιγμα του συναδέλφου και του αφεντικού σου. Βία είναι να φτιάχνεις καφέ για το αφεντικό σου. Βία είναι η υποτίμηση. Βία είναι η άνιση αμοιβή για ίση εργασία. Βία είναι η άμισθη εργασία στο σπίτι. Βία είναι να απολύεσαι επειδή είσαι έγκυος. Βία είναι να μην μπορείς να χωρίσεις επειδή δεν έχεις δουλειά. Βία είναι να στοχοποιείσαι ως εκδιδόμενη, ενώ ο νταβατζής και ο πελάτης σου να θεωρούνται ευυπόληπτοι οικογενειάρχες. Βία είναι η διαπόμπευση των οροθετικών. Βία είναι η καθημερινότητα. Βία είναι η σιωπή.

Σε μια περίοδο οικονομικής κρίσης και ανόδου της ακροδεξιάς, η πατριαρχία δένεται θαυμάσια με τις ανάγκες του καπιταλισμού. Η διάλυση του «κράτους πρόνοιας» αναγκάζει τη γυναίκα να δουλεύει όχι μόνο για τον εργοδότη της, αλλά και για την οικογένεια, αφού το σπίτι, τα παιδιά, ο άντρας, οι ηλικιωμένοι αποτελούν αποκλειστικό «καθήκον» της. Το δικαίωμα αυτοελέγχου του γυναικείου σώματος συνεχώς υπονομεύεται, με τρανό παράδειγμα την προσπάθεια ποινικοποίησης της έκτρωσης, όπως πρόσφατα στην Βραζιλία. Εκεί, δεκάδες χιλιάδες γυναίκες διαδήλωσαν ενάντια στην υποψηφιότητα του ακροδεξιού (πρόεδρου πλέον) Μπολσονάρο, ο οποίος εξέφραζε μισογύνικες και ομοφοβικές απόψεις και επικροτούσε κρούσματα βιασμού.

Οι γυναίκες, παρ’ όλο που βρίσκονται στο στόχαστρο των επιθέσεων, κατεβαίνουν μαζικά στο δρόμο, παγκοσμίως. Στην Ισπανία την τελευταία διετία, κινητοποιήθηκαν μαζικά, με αποκορύφωμα τη γυναικεία απεργία στις 8 Μάρτη 2018, η οποία είχε τεράστια συμμετοχή. Τα τελευταία χρόνια ήρθαμε αντιμέτωποι/ες με μια έκρηξη του αριθμού δολοφονιών γυναικών, στη Λατινική Αμερική, με την απάντηση να συσπειρώνεται γύρω από το κίνημα NiUnaMenos (ούτε μία λιγότερη) αλλά και με την αποποινικοποίηση της ενδοοικογενειακής βίας στη Ρωσία. Τα στατιστικά για την Ελλάδα, δείχνουν ότι και εδώ η ενδοοικογενειακή βία έχει αυξηθεί στα χρόνια της κρίσης. Η εμπορία του γυναικείου σώματος για σεξουαλική ικανοποίηση και το λαθρεμπόριο γυναικών ακμάζουν αλλά την ίδια στιγμή αθωώνεται ο ιδιοκτήτης της αλυσίδας «Χωριάτικο» που κατηγορούταν για «trafficking»-μαστροπεία αφού οι μάρτυρες «εξαφανίστηκαν».

Για εμάς ο φεμινισμός δεν είναι άλλη μια θεματική, αλλά ακόμα μια πλευρά της ταξικής πάλης. Για εμάς η πάλη για τη γυναικεία χειραφέτηση είναι αγώνας για κοινωνική χειραφέτηση και το αντίστροφο: η απελευθέρωση των καταπιεσμένων από κάθε είδους εκμετάλλευση και καταπίεση, αλλά και το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα που τις γεννά, δεν νοείται χωρίς τη χειραφέτηση των γυναικών. Κάθε απόλυση εγκύου, κάθε σεξουαλική παρενόχληση στη δουλεία ή τη σχολή, κάθε «άγγιγμα», κάθε ξυλοδαρμός, κάθε βιασμός δεν θα μείνει αναπάντητος. Θα αγωνιζόμαστε μέχρι κάθε γυναίκα να είναι ελεύθερη.

%d bloggers like this: