Ο ΜΗΧΑΝΙΚΟΣ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ..

24 Nov

Στην επίθεση που βιώνουν οι εργαζόμενοι τα τελευταία χρόνια εφαρμογής των μνημονιακών πολιτικών, εξαίρεση δεν θα μπορούσαν να αποτελούν οι μηχανικοί. Πέρα από τις μειώσεις μισθών, τις αυξήσεις των ωραρίων και την εργοδοτική αυθαιρεσία και τρομοκρατία που αποτελεί κοινό τόπο σε όλους τους κλάδους, πιο συγκεκριμένα στον τομέα μας συντελείται και μία παράλληλη διαδικασία καταπάτησης των επαγγελματικών μας δικαιωμάτων.

Αυτή η διαδικασία προχωράει τόσο εκτός πανεπιστημίου μέσω του ΤΕΕ(Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας), το ΤΣMEΔΕ(το ασφαλιστικό ταμείο των μηχανικών) αλλά και εντός πανεπιστημίου με την εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου με διασπάσεις πτυχίων, αποστοίχιση επαγγελματικών δικαιωμάτων από αυτό κ.α. Όλα αυτά πάντα σε σύνδεση μεταξύ τους και σε συνεργασία με την εκάστοτε κυβέρνηση και το νομοθετικό της “έργο” και φυσικά με τις Ευρωπαϊκές οδηγίες.

 

 

Εκτός πανεπιστημίου

 

Καθοριστικός σε αυτή τη διαδικασία είναι ο πολυνόμος ν.4254/2014 ο οποίος μεταξύ άλλων καταλύει φραγμούς περιβαλλοντικούς, πολεοδομικούς, εργασιακούς συνιστά απογύμνωση του επαγγέλματος από τις επιστημονικές του προϋποθέσεις και κυρίως από τον θεσπισμένο ρόλο του, την υπεράσπιση του δημοσίου συμφέροντος.

 

Χαρακτηριστικά προβλέπει:

 

  • Την εξομοίωση των πτυχίων μεταξύ ΑΕΙ-ΤΕΙ και Ευρωπαικών Πτυχίων που δίδονται μετά από φοίτηση σε Ελληνικά Κολλέγια, πρς τα “κάτω”. Αυτό σημαίνει την πολυδιάσπαση του αντικειμένου που είναι αντίθετη ακόμα και με το Σύνταγμα.
  • Ενώ υποτίθεται ότι διευθετεί τις επικαλύψεις των επαγγελματικών δικαιωμάτων, τελικά απλώς κατακερματίζει το δίπλωμα που δίνουν οι πολυτεχνικές σχολές.
  • Με την δημιουργία εξειδικευμένων πτυχίων ανοίγει μία διαδικασία ατέρμονης επανακατάρτισης για την απόκτηση επιπρόσθετων δικαιωμάτων. Το ίδιο το Τ.Ε.Ε. αποδέχεται αυτό το ρόλο ενάντια στα συμφέροντα της πλειοψηφίας των μελών του.

 

Το ΤΕΕ όμως υιοθετεί και προτείνει μια πληθώρα προτάσεων οι οποίες χτυπούν τα επαγγελματικά δικαιώματα των μηχανικών. Χαρακτηριστικές είναι οι προτάσεις που έχει καταθέσει σχετικά με την πολυδιάσπαση και την δημιουργία βαθμίδων στα επαγγελματικά δικαιώματα του μηχανικού, κάτι που θα συνεπάγεται την μη πλήρη απόκτησή τους από το πτυχίο.

Η πρόταση του Τ.Ε.Ε./Τ.Κ.Μ. (Τμήματος Κεντρικής Μακεδονίας του ΤΕΕ) διασπά τα επαγγελματικά δικαιώματα σε 3 βαθμίδες Α-Β-Γ. Με βάση αυτό, οι απόφοιτοι των Πολυτεχνικών Σχολών και νέοι μηχανικοί {βαθμίδα Α} υποχρεούνται να ακολουθήσουν ένα μοντέλο 4+4 χρόνων πρακτικής άσκησης μετά το πτυχίο, προκειμένου να έχουν το δικαίωμα συμμετοχής στην εξέταση “αναβάθμισης” για απόκτηση επιπρόσθετου μέρους επαγγελματικών δικαιωμάτων. Πρακτικά, με αυτόν τον τρόπο θα δημιουργηθεί μία τεράστια δεξαμενή αποφοίτων οι οποίοι μέσω της διαρκούς πρακτικής άσκησης ή αλλιώς μιας διαρκούς δωρεάν εργασίας σε “μεγαλύτερους” μηχανικούς {βαθμίδες Β-Γ} και μέσα από διάφορους φραγμούς (πιστοποιήσεις επί πληρωμή, φορολογική τεκμηρίωση κ.α.), εν δυνάμει θα καταφέρνουν να αποκτούν δικαιώματα σε μόνο σε επί μέρους τομείς του επιστημονικού τους αντικειμένου.

 

Κι αλλαγές όμως στο ασφαλιστικό ταμείο των μηχανικών, το ΤΣΜΕΔΕ, φέρνουν ειδικότερα τους νέους απόφοιτους σε δυσμενή θέση ακόμα και για την άσκηση του επαγγέλματος που σπούδασαν. Ειδικά μετά το κούρεμα των αποθεματικών των ταμείων μέσω του PSI, οι ασφαλιστικές εισφορές ακόμα και για άνεργους μηχανικούς αυξήθηκαν τόσο που πολλοί υποχρεώνονται να παρατήσουν το επάγγελμα ή να μεταναστεύσουν!

 

 

Εντός σχολής

 

Όλες οι παραπάνω κινήσεις που αφορούν τον τομέα των μηχανικών περνούν παράλληλα με αντίστοιχες κινήσεις εντός του πανεπιστημίου. Οι διάσπαση των πτυχίων των μηχανικών σε 3+2, η πολυδιάσπαση του γνωστικού αντικειμένου σε πιστωτικές μονάδες, η απλήρωτη εργασία σε πρακτικές και project έρχονται σε πλήρη σύνδεση με τις παραπάνω αλλαγές.

Ειδικότερα στο Πολυτεχνείο, οι πιστωτικές μονάδες αποτελούν ένα μέτρο του ν.Διαμαντοπούλου που πέρασε κι εφαρμόζεται σε 6 από τις 9 σχολές, με τους μηχανολόγους να αποτελούν μία εξ αυτών. Την προηγούμενη ιδιαίτερα χρονιά η Συνέλευση Τμήματος των καθηγητών παρέδωσε μαθήματα αντιδημοκρατικότητας κι αυταρχισμού περνώντας αρκετές από αυτές τις διατάξεις/αποφάσεις “κάτω από το τραπέζι” και κρυφά από τους φοιτητές.

 

Τι είναι όμως οι πιστωτικές μονάδες;

Ο ν.Διαμαντοπούλου αναφέρει: “για κάθε μάθημα, παρακολούθηση παραδόσεων, φροντηστηριακών ασκήσεων ή εργαστηρίων, συμμετοχή σε σεμινάρια… συλλέγονται πιστωτικές μονάδες…”. Ένας αριθμός πιστωτικών μονάδων (από 300 έως 314 στη σχολή μας) αντιστοιχεί σε ένα πτυχίο. Με αυτόν τον τρόπο ο κάθε φοιτητής αποκτά ένα πτυχίο με βάση διαφορετικά μαθήματα, εργαστήρια, σεμινάρια, project στα οποία συμμετείχε, διαμορφώνοντας ουσιαστικά έναν ατομικό φάκελο προσόντων, με διαφορετικές πιστωτικές μονάδες. Αυτό σημαίνει αφενός ότι δεν θα υπάρχει ένα συνεκτικό κι ενιαίο γνωστικό αντικείμενο για κάθε απόφοιτο αλλά μία “σαλάτα” ασύνδετων κι εξειδικευμένων γνώσεων.

Αφετέρου δεν θα υπάρχει ενιαία βάση διαπραγμάτευσης/διεκδίκησης μαζί με τους άλλους απόφοιτους πάνω στις εργασιακές συνθήκες και τα δικαιώματα σε αντίθεση με την σημερινή κατάσταση όπου το πρόγραμμα σπουδών αποτελεί ένα ενιαίο πλέγμα για όλους κι εξασφαλίζει όλα τα δικαιώματα ισάξια για όλους. Κάτι που σημαίνει πως κάθε νέος μηχανικός θα πρέπει να διαπραγματεύεται μόνος του από μηδενική βάση τις συνθήκες εργασίας του χωρίς καμία συλλογική κατοχύρωση έρμαιο στις ορέξεις του εκάστοτε αφεντικού.

Τα παραπάνω σε συνδυασμό με τις κινήσεις που αναφέρθηκαν στον κλάδο των μηχανικών, ανοίγουν τον δρόμο σε ένα καθεστώς συνεχούς -ακόμη κι επί πληρωμή- επανακατάρτισης και κυνήγι γνώσεων και δεξιοτήτων που κάποτε βρίσκονταν στο πτυχίο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα σε σύνδεση με τα προηγούμενα είναι το εξής:

“ Το Τ.Ε.Ε. συζητάει την επιβολή του ορίου των 4,5 πιστωτικών μονάδων για την εξασφάλιση ενός συγκεκριμένου επαγγελματικού δικαιώματος. Σε πολλές σχολές παρατηρείται ότι σε πολλά μαθήματα αντιστοιχούνται λιγότερες πιστωτικές μονάδες από αυτό το όριο με αποτέλεσμα να αφαιρούνται επαγγελματικά δικαιώματα από αυτά που εξασφάλιζε το ενιαίο πτυχίο.”

 

Η λογική των βαθμίδων όμως εισάγεται και καλλιεργείται ήδη εντός του πανεπιστημίου. Τόσο οι αλυσίδες μαθημάτων όσο και τα προαπαιτούμενα (βλ. Σχολή Ναυπηγών ΕΜΠ) μαζί με τους όλο και εντεινόμενους ρυθμούς των όρων φοίτησης αποτελούν μια εικόνα από το μέλλον. Αυτό του σκληρού ανταγωνισμού για τη μία θέση στην αγορά εργασίας, της συνεχούς επανακατάρτισης, της απαίτησης για ευελιξία, για τσάμπα εργασία στα Voucher μέχρι τα 30 μήπως κάποτε γίνουμνε μηχανικοί…

 

Τι να κάνουμε;

 

Οι αλλαγές που γίνονται στον τομέα των μηχανικών εντός κι εκτός πανεπιστημίου, σε σύνδεση με την συνολικότερη επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα του λαού, διαμορφώνουν μία νέα γενιά εργαζομένων με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Φθηνοί, χωρίς δικαιώματα, με ελαστικούς όρους εργασίας (ωράρια, ασφάλιση, μονιμότητα εργασίας) και προφανώς πειθαρχημένοι. Το ζητούμενο είναι αν εμείς από την πλευρά μας αρνηθούμε με κάθε τρόπο αυτήν την πραγματικότητα που ετοιμάζουν για εμάς χωρίς εμάς και εναντίον μας.

Η πρόταση του ΤΕΕ/ΤΚΜ από το κεντρικό ΤΕΕ είναι πλέον θέμα τυπικών διαδικασιών και μάλιστα με αυστηρά χρονοδιαγράμματα που αφορούν και τις συζητήσεις μεταξύ των Κοσμητόρων των σχολών. Παράλληλα, στις σχολές γίνονται συνεχώς βήματα αντιστοίχισης των πτυχίων και των προγραμμάτων σπουδών σε αυτή την κατεύθυνση κυρίως μέσα από την εισαγωγή πιστωτικών μονάδων.

Είναι λοιπόν αναγκαίο, ως φοιτητές σε σύνδεση και με το σωματείο του κλάδου μας -το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών-, να ανατρέψουμε αυτές τις κατευθύνσεις, διεκδικώντας τα δικαιώματα που ορίζουν οι δικές μας ανάγκες κι όχι αυτές των αφεντικών, του κράτους και του κεφαλαίου!

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: