AΠΟ ΤΟ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΕΣ ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΡΙΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ

15 Oct

Η συγκυβέρνηση Συριζα-Ανελ, μετά από 7 μήνες διαπραγμάτευση, κατέληξε στην υπογραφή του τρίτου και χειρότερου μνημονίου, γεγονός που σηματοδοτεί την στρατηγική ήττα και την ολοκληρωτική προσχώρηση του Σύριζα στο μνημονιακό μπλοκ δυνάμεων και αναδεικνύει την αναγκαιότητα βαθύτερων ρήξεων για την απεμπλοκή από τον φαύλο κύκλο της λιτότητας και της κοινωνικής καταστροφής. Παρά τις ενεργές αντιφάσεις στο εσωτερικό του η επιλογή του Σύριζα να μην έρθει σε ρήξη με την Ευροζώνη και την Ε.Ε. , καθόρισε την πορεία της υποταγής στις επιταγες του κεφαλαιου και της συνθηκολόγησης που ήταν λόγο αυτής του της επιλογής προδιαγεγραμμένη. Δείγματα αυτής της κατάληξης άλλωστε, δόθηκαν ήδη από τους πρώτους μήνες της διακυβέρνησης όπως για παράδειγμα η παράταση της δανειακής σύμβασης άρα κ αποδοχή του μνημονιακού πλαισίου στις 20 Φλεβάρη, η συνέχιση των ήδη κανονισμένων ιδιωτικοποιήσεων και η περικοπή των αποθεματικών ταμείων των δημοσίων φορέων (νοσοκομεία, πανεπιστήμια, σχολεία, δήμους).
Το πλήρες πέρασμα του στο μνημονιακό μπλόκ και η συνέχιση της σκληρής αντιλαϊκής πολιτικής, επικυρώθηκε μόλις μια μέρα μετά το ξεκάθαρο, πλειοψηφικό ΟΧΙ του ελληνικού λαού. Ένα ΟΧΙ που είχε ξεκάθαρο ταξικό πρόσημο, με την πλειοψηφία των πληττόμενων κομματιών της κοινωνίας, να μην τρομοκρατούνται από τους εκβιασμούς και να κάνουν απαντάνε ένα ηχηρό ΟΧΙ στην συνέχιση της λιτότητας και της διάλυσης της ζωής τους. Αυτό είναι ακόμα πιο έντονο στη νεολαία, όπου το ποσοστό του ΟΧΙ φτάνει το 85%, δείχνοντας το αδιέξοδο μέλλον που βρίσκει η νεολαία μπροστά της, αλλά και τα ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά που σε πολλές περιπτώσεις στο παρελθόν έχει δείξει η νεολαία.

Ο λόγος των φαστ τρακ εκλογών λοιπόν, ήταν κυρίως εξαιτίας αυτού του ΌΧΙ αλλά και εξαιτίας των εκλογών της 25ης Γενάρη η συγκυβέρνηση χρειαζόταν την πολιτική νομιμοποίηση για να εφαρμόσει το τρίτο μνημόνιο. Αυτό συνέβαινε και λόγο των υποσχέσεων της κυβέρνησης Σύριζα-Ανέλ για παύση της λιτότητας και αντίσταση στις βουλές της “οικονομικής ολιγαρχίας”. Επιπλέον ο χαρακτήρας εξπρές των εκλογών, εξυπηρέτησε το στόχο να μην προλάβει η αριστερά να εκφράσει και να συγκροτήσει με μαζικούς όρους το ρεύμα του πραγματικού ΌΧΙ, με το σύνολο των ρήξεων που απαιτούνται για μια εναλλακτική διέξοδο ,έναν άλλο δρόμο και μια καλύτερη ζωή. Προφανώς το ότι οι εκλογές προηγήθηκαν της εφαρμογής των μέτρων ενίσχυσε την λογική του δεν υπάρχει εναλλακτική αφού ο κόσμος δεν έχει ακόμα νιώσει στο πετσί του τι σημαίνει τρίτο, χειρότερο μνημόνιο και ανταποκρίθηκε στα τεχνητά δίπολα περί ισοδύναμων , παλιών και νέων και η σύγκρουση προσώπων, των αρχηγών των δύο μεγάλων κομμάτων. Το ίδιο το αποτέλεσμα των εκλογών, δείχνει ξεκάθαρα ότι ο κόσμος ψήφισε με κριτήριο ποιος θα διαχειριστεί καλύτερα τη μιζέρια μου, μην βλέποντας δυνατότητα για πραγματική βελτίωση της ζωής του.
Το αποτέλεσμα των εκλογών ήταν μια νίκη για το εγχώριο και το ξένο κεφάλαιο και άρα μια ξεκάθαρη ήττα των λαϊκών στρωμάτων. Ήταν ήττα όχι μόνο γιατί κατέληξε στην επανεκλογή με πολύ μικρή απώλεια του ποσοστού του ενός κόμματος που υπέγραψε και ψήφισε μνημόνια, αλλά κυρίως επειδή οι συσχετισμοί που διαμορφώνονται κοινοβουλευτικά με 95% καθαρά μνημονιακά κόμματα δείχνουν μια ευρεία συναίνεση στην εφαρμογή του μνημονίου που επικυρώθηκε με την ψήφο του λαού. Βλέπουμε λοιπόν πως ο Σύριζα καταφέρνει να πείσει τον λαό με πιο ξεκάθαρο τρόπο από ποτέ ότι η λογική της εναλλακτικής είναι ανύπαρκτη. Ακόμα και η αύξηση του ποσοστού της αποχής αν και προέρχεται κυρίως από πληττόμενα στρώματα και εκφράζει μια απαξίωση του πολιτικού συστήματος σε αυτή τη φάση δεν δημιουργεί αστάθεια αντίθετα συμβάλει στην πολιτική σταθεροποίηση.

Τελικά υπάρχει άλλος δρόμος ;
Είναι λογικό κανείς να δει πως η ζωή του έχει χειροτερεύσει κατακόρυφα τα τελευταία χρόνια και πως αυτή η κατάσταση τείνει να συνεχιστεί και να επιδεινωθεί. Έχουν περάσει πέντε χρόνια μνημονίων ,καταλήστευσης των λαϊκών στρωμάτων, φτωχοποίησης , η ανεργία στο 40% (και στη νεολαία κοντεύει το 60%) και αυξάνεται και όλα αυτά εξαιτίας του φαύλου κύκλου του δανεισμού για την αποπληρωμής των τοκοχρεολυσίων, με αποτέλεσμα το χρέος να αυξάνεται, τον αντιλαϊκών μέτρων του ΔΝΤ και της Ε.Ε.. Το αδιέξοδο της πολιτικής που ακολουθείται είναι προφανές και υπάρχει εναλλακτική για την πληττόμενη πλειοψηφία και τη νεολαία για να ανατραπεί η λιτότητα και να απαλλαγούν από το βραχνά του χρέους και περνάει μέσα από την εθνικοποίηση των τραπεζών την έξοδο από την Ευροζώνη και την ΟΝΕ ,την αποδέσμευση από την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ, σε μια κατεύθυνση με τις ανάγκες της πληττόμενης πλειοψηφίας και του κόσμους της εργασίας μπροστά. Η κοινωνική και πολιτική δυναμική που θα υλοποιήσει τα παραπάνω δεν μπορεί παρά να σφυρηλατηθεί μέσα από τους κοινωνικούς αγώνες που έρχονται ενάντια στον νέο κύκλο περαιτέρω συμπίεσης των λαϊκών στρωμάτων. Μέσα από απαιτητικούς, μαζικούς και συλλογικούς αγώνες, που θα ενώνουν τις μάχες που δίνουν και θα συντονίζονται με όλα τα χτυπημένα κομμάτια της κοινωνίας. Σε αυτές τις κοινωνικές αντιστάσεις βρίσκεται η δυνατότητα και η ελπίδα για ένα καλύτερο παρόν και μέλλον. Η ίδια η νεολαία μπορεί και πρέπει, να αποτελέσει φάρο και πυροδότη αυτών των μαχών, για να εξασφαλίσει μια αξιοπρεπή ζωή και όχι μια μετά βίας επιβίωση.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: