ΝΕΑ ΣΥΜΦΩΝΙΑ: ΥΨΩΝΟΥΜΕ ΤΟΙΧΟΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΟΝΤΡΑ ΣΤΗΝ ΑΠΑΘΕΙΑ

8 Jun

Η συμφωνία μεταξύ κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ και τρόικας ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ, είναι πλέον δεδομένη με τις τελευταίες πινελιές να απομένουν ώστε να κλείσει και να πάει προς ψήφιση στη βουλή.

Συζητήσεις και αναλύσεις δίνουν και παίρνουν στα ΜΜΕ, σχετικά με το περιεχόμενο της συμφωνίας, τις λεγόμενες “κόκκινες” γραμμές της κυβέρνησης και τις αντίστοιχες πιέσεις των δανειστών. Τι είναι όμως αυτές οι κόκκινες γραμμές, πόσο “καλές” είναι οι προτάσεις της ελληνικής κυβέρνησης που δεν πάει πίσω από αυτές και πόσο κακές αυτές των δανειστών που επιδιώκουν να τις πατήσουν; Υπάρχει καλή και κακή συμφωνία; Μας αφορά εμάς ως φοιτητές και νέους, το μέλλον μας ως εργαζόμενοι και το παρόν μας ως φοιτητές;

Αν και η πρώτη έκδοση των “κόκκινων γραμμών” ήταν το αναντίστοιχο με τις ανάγκες του λαού και της νεολαίας πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης στο οποίο στηρίχτηκε προεκλογικά ο ΣΥΡΙΖΑ, η λογική της διαπραγμάτευση εντός της Ε.Ε. και των θεσμών έδειξε πόσο αδιέξοδη και παραπλανητική ήταν για το λαό όταν πλέον οι κόκκινες γραμμές αφορούν τα χαμηλά πλεονάσματα, το γενικόλογο άνοιγμα της συζήτησης για το χρέος, το να μην επηρεαστεί το ασφαλιστικό και τα εργασιακά…

Ακόμα κι αυτές όμως φαίνεται να διατηρούνται σε επίπεδο φρασεολογίας στα τηλεπαράθυρα με την ελληνική πρόταση να τα λέει στην ουσία τους πολύ διαφορετικά. Αυτή η πρόταση των 47 σελίδων κόντρα στο “κακό” τελεσίγραφο των δανειστών που θέλουν περικοπή μισθών και συντάξεων, λέει τα εξής καλά: Διατήρηση του ΕΝΦΙΑ, αύξηση στον ΦΠΑ σε βασικά αγαθά(αυτό δεν είναι έμμεση περικοπή μισθών και συντάξεων), ενοποίηση των ασφαλιστικών ταμείων στα πρότυπα της Ε.Ε.(που σημαίνει μείωση της κρατικής δαπάνης για τις κοινωνικές ασφαλίσεις και των εργοδοτικών ασφαλιστικών, με ταυτόχρονη αύξηση της ιδωτικής ασφάλισης), επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων στα πρότυπα της Ε.Ε. και του ILO(παγκόσμιος οργανισμός εργασίας που για την αντιμετώπιση της ανεργίας προτείνει τα voucher των μισθών πείνας και των άθλιων συνθηκών εργασίας) συμβάσεις που ουσιαστικά θα φτιάχνονται στα μέτρα των αφεντικών και όχι των αναγκών των εργαζομένων, ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων υποδομών μεταξύ των οποίων κι ο ΟΣΕ και φυσικά καμία αναφορά για διαγραφή ή έστω μείωση του χρέους.

Αν λοιπόν τα παραπάνω αποτελούν την καλή εκδοχή απέναντι στην όντως βάρβαρη αντιλαϊκή πρόταση των δανειστών(περικοπή του ΕΚΑΣ, ελαστικοποίηση της αγοράς εργασίας, άμεση αύξηση της συμμετοχής των ασφαλισμένων στις ασφαλιστικές εισφορές, ιδιωτικοποιήσεις) τότε καταλήγουμε σε ένα πολύ συγκεκριμένο συμπέρασμα. Δεν υπάρχει καλή και κακή συμφωνία όταν πρόκειται για μια συμφωνία που γίνεται με την ΕΕ, το ΔΝΤ και την ΕΚΤ οργανισμούς που δημιουργήθηκαν και λειτουργούν για να προωθούν την καταστροφή των λαών σε κάθε επίπεδο προκειμένου να διασφαλίσουν τα συμφέροντα τραπεζών, βιομηχάνων και λοιπών κεφαλαιοκρατών. Η κυβέρνηση με την συμφωνία της 20ης Φλεβάρη δεν πέταξε μόνο στα σκουπίδια το έτσι κι αλλιώς ανεπαρκές προεκλογικό της πρόγραμμα υιοθετώντας την διατήρηση της πολιτικής λιτότητας που εφάρμοσαν ΝΔ-ΠΑΣΟΚ κ.α., με το πρόσχημα ότι κέρδιζε χρόνο, αλλά στην πραγματικότητα έβαζε το νερό στο αυλάκι των “θεσμών” για να φτάσει σήμερα να υπογράφει μία συμφωνία που βαθαίνει την επίθεση απέναντι στο λαό.

Η διατήρηση και πόσο μάλλον η εμβάθυνση των αντιλαϊκών πολιτικών που εφαρμόζονται τα τελευταία χρόνια προφανώς δεν μας αφήνει κι εμάς ως φοιτητές και μελλοντικούς εργαζόμενους ανεπηρέαστους.

Σήμερα ως φοιτητές, η υποχρηματοδότηση που υπάρχει (λόγω και της διατήρησης του χρέους) σε συνδυασμό με έναν πολυνομοσχέδιο που φαίνεται να ενσωματώνει όλο και λιγότερα αιτήματα του φοιτητικού κινήματος, χωρίς να αγγίζει τις βασικότερες πτυχές του νόμου Διαμαντοπούλου (πιστωτικές μονάδες, διασπάσεις πτυχίων, δίδακτρα στα μεταπτυχιακά, ρόλος επιχειρήσεων στην έρευνα και τη χρηματοδότηση) κι ενισχύοντας την προσέλκυση ιδιωτικών κεφαλαίων σε συνδυασμό με τα προηγούμενα εις βάρος της δημόσιας και δωρεάν παιδείας (“βρείτε λεφτά μόνοι σας” λέει ο υπουργός)· έτσι σε συνδυασμό με τις αντιδραστικές κορώνες του καθηγητικού κατεστημένου και των πρυτάνεων που παλεύουν για τις εξουσίες και τα προνόμιά τους, διαμορφώνει ένα περιβάλλον που η φοίτηση θα συνεχίσει να γίνεται όλο και πιο δύσκολη κι η εργασιακή μας προοπτική θα χειροτερεύει.

Ταυτόχρονα οι μειώσεις μισθών, όπως κι αν γίνουν, μας φέρνουν σε χειρότερη θέση σε συνδυασμό με την διάλυση του ασφαλιστικού συστήματος δηλαδή των ορίων συνταξιοδότησης, την δυνατότητα ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης κτλ ενώ το καθεστώς των voucher, των ελαστικών σχέσεων εργασίας που διατηρείται και κατοχυρώνεται ιδιαίτερα για τη νεολαία συμπληρώνουν τον χάρτη της εκμετάλλευσης που θα βιώνουμε ως εργαζόμενοι.

Το πιο κρίσιμο ερώτημα όμως είναι: υπάρχει άλλος δρόμος και πως;

Ο άλλος δρόμος για εμάς προφανώς και υπάρχει και είναι η ρήξη με τις ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ, έξοδος από την Ε.Ε. και την ευρωζώνη, διαγραφή του χρέους και κατάργηση των μνημονίων. Εθνικοποιήσεις τραπεζών και βασικών τομέων της παραγωγής με εργατικό έλεγχο για δημιουργία θέσεων εργασίας με αυξήσεις στους μισθούς και δουλειά με αξιοπρέπεια.

Αυτόν τον δρόμο μπορεί να τον επιβάλλει ένα οργανωμένο λαϊκό κίνημα με εμάς σαν νεολαία στην πρώτη τη γραμμή από τους χώρους εργασίας μέχρι και τα πανεπιστήμια. Έχουμε λοιπόν κι εμείς καθήκον στο σήμερα μέσα από τους φοιτητικούς μας συλλόγους να αποτρέψουμε και να ανατρέψουμε οποιαδήποτε συμφωνία που μας καταδικάζει στη φτώχεια και την ανεργία.

ΔΕΝ ΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠΑΘΕΙΣ! ΒΑΔΙΖΟΥΜΕ ΚΟΝΤΡΑ ΣΕ ΟΣΑ ΜΑΣ ΦΕΡΝΟΥΝ!

 

 

ΟΛΟΙ/ΟΛΕΣ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 10/6, στις 12.30 στο αμφ.Α.logo tyrvi-tel

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: