ΝΠΙΔ: Βροχή από Λεφτά σε καιρούς Κρίσης ή Κατάργηση του Δημόσιου και Δωρεάν Πανεπιστημίου;

28 Mar


Η ίδρυση ΝΠΙΔ(Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου) είναι παράγραφος του νόμου Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου και αποτελεί μία από τις πιο αντιδραστικές και κομβικές στην διάλυση του δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου. Συνδέεται άρρηκτα με τις αλλαγές που γίνονται και στα πτυχία με την εισαγωγή πιστωτικών μονάδων, τις αλλαγές στα προγράμματα σπουδών και τις διασπάσεις.

Το ΝΠΙΔ ιδρύεται ανά ίδρυμα μέσα από προεδρικό διάταγμα με εισήγηση του Συμβουλίου Ιδρύματος. Εφαρμόζεται δηλαδή από το πιο αντιδραστικό κι αντιδημοκρατικό όργανο με τον πιο αντιδημοκρατικό τρόπο! Κάτι τέτοιο βέβαια είναι απολύτως λογικό καθώς όπως αναφέρθηκε -και θα αναλυθεί στη συνέχεια- το ΝΠΙΔ αλλάζει τελείως την λειτουργία των ιδρυμάτων όπως τα ξέραμε, φυσικά προς το χειρότερο όσων αφορά τους φοιτητές αλλά και τους εργαζόμενους.

Το πιο κρίσιμο σημείο λειτουργίας του ΝΠΙΔ είναι ότι κατοχυρώνει και ενισχύει στο μέγιστο την χρηματοδότηση των ιδρυμάτων από ιδιωτικά κεφάλαια(χορηγίες) εις βάρος της κρατικής χρηματοδότησης. Από το 2009 και μετά η κρατική δαπάνη για τα πανεπιστήμια μειώνεται συνεχώς κάτι το οποίο φαίνεται στους προϋπολογισμούς των ιδρυμάτων (βλ. ΕΜΠ μείωση 75%) αλλά και από το σχέδιο Αθηνά που ήρθε να καταργήσει και να συγχωνεύσει πολλές σχολές. Το τελειωτικό χτύπημα βέβαια για τα πανεπιστήμια ήρθε με την κλοπή των αποθεματικών μέσω του PSI προκειμένου να σωθούν οι τράπεζες. Στην τραγική οικονομική κατάσταση των ιδρυμάτων, η προηγούμενη κυβέρνηση μαζί με τις εγκάθετες διοικήσεις(πρυτανείες, Σ.Ι.) απάντησε με την προώθηση των Οργανισμών και των ΝΠΙΔ, μια πολιτική που συνεχίζει κι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δηλώνοντας μέσω του υπουργού παιδείας Μπαλτά πως “λεφτά δεν υπάρχουν κι αν θέλετε βρείτε τα μόνοι σας” την ίδια στιγμή που η δόση των 7δις στο ΔΝΤ καταβλήθηκε κανονικά και το χρέος συνεχίζει να το πληρώνει ο λαός με περαιτέρω κλοπή αποθεματικών ασφαλιστικών ταμείων αλλά και πανεπιστημίων. Αφού λοιπόν προηγήθηκε η διάλυση κι η κατασυκοφάντηση του δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου τώρα σαν λύση προωθείται το ξεπούλημα του -δεν σας θυμίζει κάτι από το ξεπούλημα κι άλλων δημόσιων υποδομών;-.

 

Τόσο οι καθεστωτικές παρατάξεις ΔΑΠ, ΠΑΣΠ όσο και το καθηγητικό μπλοκ εντός των ιδρυμάτων που κερδίζει από τα ιδιωτικά κονδύλια για την έρευνα προσπαθούν να μας πείσουν για το πόσο καλό είναι να έρθουν οι χορηγοί και να μας χρηματοδοτήσουν κι ότι δεν θα έχουμε ανάγκη κανένα. Επειδή όμως οι ¨χορηγοί¨ δεν έρχεται να χαρίσει χρήματα χωρίς αντάλλαγμα, ιδίως σε εποχές κρίσης, καλό είναι να… “ακολουθήσουμε το χρήμα” για να δούμε το πραγματικό συμφέρον που κρύβεται πίσω από τις χορηγίες και το πως αυτό έρχεται να συγκρουστεί με το συμφέρον φοιτητών κι εργαζομένων.

 

Η χορηγία δίνει ως αντάλλαγμα στον χορηγό(π.χ. ιδιώτης, επιχείρηση) την δυνατότητα να καθορίσει το πρόγραμμα σπουδών ή την έδρα που θα χρηματοδοτήσει. Αυτό φυσικά θα το κάνει με βάση τις ανάγκες του για εξειδικευμένους εργαζόμενους στον τομέα που δραστηριοποιείται, φθηνούς και υπάκουους. Αυτό σημαίνει υποβαθμισμένα προγράμματα σπουδών, διασπασμένα πτυχία που παρέχουν τις αναγκαίες για τον χορηγό εξειδικευμένες γνώσεις, προγράμματα τα οποία είναι φυσικά πολύ πιο φθηνά στην χρηματοδότησή τους από τα σημερινά που παρέχουν συνολική εποπτεία ενός γνωστικού αντικειμένου κι όχι εξειδικεύσεις. Τα νέα πτυχία φυσικά δεν παρέχουν σε καμία περίπτωση τα ίδια επαγγελματικά κι εργασιακά δικαιώματα με τα παλιά, αλλά αντιστοιχίζονται με επιμέρους καταρτίσεις που λαμβάνονται από κάθε μάθημα στο πρόγραμμα σπουδών. Αυτήν την αντιστοίχιση έρχεται να υλοποιήσει η εισαγωγή πιστωτικών μονάδων στο πτυχίο, καταργώντας δηλαδή την ενιαιότητα του η οποία εξασφαλίζει έστω τις ελάχιστες κοινές κατοχυρώσεις για κάθε απόφοιτο. Αποτέλεσμα; Η αντικατάσταση της “συλλογικής” διαπραγμάτευσης εργαζόμενου με εργοδότη(συλλογική σύμβαση εργασίας, κατώτατος μισθός, ασφάλεια) με την ατομική διαπραγμάτευση στην βάση των καταρτίσεων (πιστωτικών μονάδων) που  έχει ανάγκη  ο κάθε εργοδότης. Κι αν ο κάθε εργοδότης έχει διαφορετικές ανάγκες σε καταρτίσεις-εξειδικεύσεις; Τότε ο κάθε απόφοιτος θα πρέπει να τις μαζέψει μέσα από σεμινάρια,  εξετάσεις συνήθως επί πληρωμή πρακτικές και τσάμπα εργασία. Γνώσεις δηλαδή που κάποτε βρίσκονταν και μέσα στο ενιαίο κι αδιάσπαστο πτυχίο -χαρακτηριστικό το παράδειγμα του ενεργειακού επιθεωρητή που απαιτεί επιπλέον σεμινάρια για την άσκηση αυτής της ειδικότητας ενώ το πρόγραμμα σπουδών παρέχει τις απαραίτητες γνώσεις. Κάπως έτσι λοιπόν συνδέονται κι οι αλλαγές στα προγράμματα σπουδών κι οι πιστωτικές μονάδες που προωθούνται κι εντός του ΕΜΠ με το ΝΠΙΔ.

 

Όσον αφορά την έρευνα, κι εδώ το περιεχόμενο της έρευνας εναπόκειται στις επιλογές του χρηματοδότη ενώ ταυτόχρονα οι φοιτητές-πρακτικάριοι-μεταπτυχιακοί δουλεύουν τσάμπα σε αυτή χωρίς ιατροφαρμακευτική κάλυψη και συνδικαλιστικά διακαιώματα, υπό την επίβλεψη συνήθως του  υπεύθυνου καθηγητή που είτε τσεπώνει ποσοστά είτε αναλαμβάνει καλοπληρωμένες θέσεις στην εκάστοτε επιχείρηση-χρηματοδότη. Ακόμα και τα αποτελέσματα της έρευνας δεν ανήκουν σε αυτούς που τα έχουν παράγει. Μοναδικό αντάλλαγμα για τους εργαζόμενους στην έρευνα είναι η συλλογή κάποιων επιπλέον καταρτίσεων, πιστωτικών μονάδων, συστατικών επιστολών κτλ. για μια καλύτερη θέση στην αγορά εργασίας χωρίς όμως καμία εργασιακή εξασφάλιση. Ακόμη κι όσοι πληρώνονται όμως εργάζονται με τους χειρότερους όρους με μπλοκάκι, με μισθούς πείνας και χωρίς ασφαλιστική κάλυψη. Στην περίπτωση των ερευνητικών ινστιτούτων που προβλέπει το προσχέδιο του ΝΠΙΔ για το ΕΜΠ, οι φοιτητές θα εργάζονται με τις ίδιες συνθήκες στην έρευνα τα αποτελέσματα της οποίας όμως θα εμπορεύεται το ΕΜΠ για να αυτοχρηματοδοτηθεί. Το “δημόσιο” πανεπιστήμιο δηλαδή θα ξεζουμίζει τους φοιτητές και τους εργαζόμενους του κάνοντας ταυτόχρονα έρευνα που δεν συνδέεται με τις ανάγκες της κοινωνίας.

 

Τελευταία κρίσιμη διάσταση του ΝΠΙΔ είναι το ξεπούλημα των υποδομών και της φοιτητικής μέριμνας σε εργολάβους. Τι σημαίνει όμως αυτό για τους φοιτητές και τους εργαζόμενους; Οι ήδη διαλυμένες φοιτητικές εστίες θα δίνονται σε εργολάβους που θα τις ενοικιάζουν, η σίτιση αντίστοιχα με την σημερινή κατάσταση θα παραχωρείται σε εργολάβους και θα πάψει να είναι δωρεάν ενώ ακόμα κι οι διοικητικές δομές κι η καθαριότητα θα παραχωρηθούν με τους εργαζόμενους σε όλες αυτές τις εργολαβίες να ζουν στην φτώχεια και κάτω από την εργοδοτική τρομοκρατία. Η έννοια της δημόσιας και δωρεάν παιδείας θα διαλυθεί πλήρως με τους φοιτητές που ήδη αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα και δεν μπορούν να σπουδάσουν να τους αφαιρείται κάθε ελπίδα να ολοκληρώσουν τις σπουδές τους.

 

 

Ακόμα κι αν στην κινητοποίηση των φοιτητικών συλλόγων την Παρασκευή 20/3 στην πρυτανεία, ο πρύτανης μας διαβεβαίωνε πως δεν θα ιδρυθεί ΝΠΙΔ και το Σ.Ι. θα καταργηθεί σύμφωνα με τις εξαγγελίες του υπουργείου, από τη στιγμή που ο νόμος Διαμαντοπούλου παραμένει ακόμα στο παιχνίδι και δεν καταργείται ενώ ταυτόχρονα η απάντηση της κυβέρνησης στην υποχρηματοδότηση των πανεπιστημίων είναι “βρείτε μόνοι σας λεφτά” η ίδρυση των ΝΠΙΔ μέσω πλαγίων οδών παραμένει υπαρκτή. Το φοιτητικό κίνημα οφείλει να βγει στο προσκήνιο και να ανατρέψει τον νόμο Διαμαντοπούλου και την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση στο σύνολό της. Να διεκδικήσει μια πραγματικά δημόσια και δωρεάν παιδεία για όλους και εργασιακή προοπτική με αξιοπρέπεια ενάντια σε κάθε μορφή ελαστικής, ανασφάλιστης, απλήρωτης εργασίας.

logotyrvi

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: