ΟΙ ΕΞΕΓΕΡΣΕΙΣ ΔΕ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΤΑ ΜΟΥΣΕΙΑ…

10 Nov

Κάθε χρόνο ο Νοέμβρης είναι ένας πολύ ιδιαίτερος μήνας. Είναι ο μήνας που μας ξυπνά την ιστορική μνήμη της εξέγερσης του ’73, και ακόμη περισσότερο ο μήνας που έρχεται να μας θυμίσει την τεράστια αναγκαιότητα για δυναμικούς εργατικούς και νεολαιίστικους αγώνες στο σήμερα. Το Νοέμβρη του ’73 με πυροδότη το φοιτητικό κίνημα, ξέσπασε μία κοινωνική εξέγερση με ξεκάθαρο ταξικό χαρακτήρα. Αυτή η εξέγερση έχοντας στους κόλπους της φοιτητές, νεολαίους και εργαζομένους κλόνισε σε τέτοιο σημείο την χούντα των συνταγματαρχών ώστε αυτή να πέσει μερικούς μήνες μετά.

41 χρόνια μετά, έχουμε και πάλι απέναντί μας μία χούντα. Όχι την χούντα των συνταγματαρχών αλλά μία κοινοβουλευτική χούντα που έχει πετάξει από πάνω της κάθε δημοκρατικό προσωπείο, πραξικοπηματική που χαίρει τεράστιας απονομιμοποίησης και λαϊκής κατακραυγής. Εδώ και τέσσερα περίπου χρόνια οι κυβερνήσεις, από την κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ μέχρι τη σημερινή συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, μαζί με την ΕΕ και το ΔΝΤ  βομβαρδίζουν τον ελληνικό λαό με μέτρα που οδηγούν την πλειοψηφία της κοινωνίας στα όρια της επιβίωσης ή και κάτω από αυτά και διαλύουν κάθε έννοια δημόσιας και δωρεάν παιδείας και υγείας. Μέσα σε αυτή την μαύρη συγκυρία κάθε κομμάτι του συνθήματος ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ που πρωταγωνίστησε το Νοέμβρη του ’73 είναι πιο επίκαιρο από ποτέ και έρχεται να μας θυμίσει ότι ξανά σήμερα πρέπει να παλέψουμε για τα δικαιώματα μας που θυσιάζονται στο βωμό της καπιταλιστικής κρίσης.

Ψωμί γιατί οι αστικές κυβερνήσεις μαζί με την ΕΕ και το ΔΝΤ  έχουν οδηγήσει τον κόσμο της εργασίας στα όρια της φτώχειας και κάτω από αυτά. Η πολιτική που εφαρμόζουν έχει στείλει εκατομμύρια κόσμου στην ανεργία, έχει ρίξει τους μισθούς και τις συντάξεις σε επίπεδα που δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τις βασικές ανάγκες. Δείχνοντας το πραγματικό πρόσωπο του «κοινωνικού κράτους» έχει προχωρήσει σε μία σειρά πρωτοφανών μέτρων λιτότητας, έχοντας φτάσει την επίσημη ανεργία στο 25%, διαλύοντας κάθε έννοια συλλογικής κατοχύρωσης με την κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, ξεπουλώντας στο κεφάλαιο την δημόσια περιουσία, αφαιρώντας κάθε δικαίωμα σε δημόσια και δωρεάν υγεία και ασφάλιση. Έχοντας φτάσει τα πραγματικά ποσοστά ανεργίας στους νέους στο 52% η κοινοβουλευτική χούντα δείχνει κάθε μέρα που περνά ότι δεν θα σταματήσει πουθενά εάν δεν τη σταματήσει το ίδιο το εργατικό και νεολαιίστικο κίνημα.

Παιδεία γιατί γινόμαστε μάρτυρες της πιο συνολικής και αντιδραστικής επίθεσης σε αυτήν. Γιατί το 15-30% των μαθητών στην Ε.Ε. εγκαταλείπει το σχολείο λόγω φτώχειας και γιατί, στα πλαίσια του “εξωρθολογισμού” του δημοσίου, τα σχολεία κλείνουν το ένα μετά το άλλο και καθηγητές απολύονται. Γιατί, με την εφαρμογή των νόμων Διαμαντοπούλου και Αρβανιτόπουλου, η δημόσια και δωρεάν παιδεία θα είναι μία ανάμνηση. Οι νόμοι αυτοί έρχονται να εναρμονίσουν πλήρως τη λειτουργία του πανεπιστημίου με τις ανάγκες της αγοράς, να ρίξουν το κόστος των σπουδών στις πλάτες των φοιτητών, να καταργήσουν τα πτυχία και τη συλλογική κατοχύρωση που αυτά προσφέρουν στους αποφοίτους. Αυτή τη στιγμή στην προσπάθεια εφαρμογής της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης το υπουργείο θέλει να περάσει το μέτρο των διαγραφών πετώντας τους φοιτητές έξω από τις σχολές αλλά και να εισάγει τους Οργανισμούς ως μέσο επιβολής της μεταρρύθμισης και διάλυσης του δημόσιου δωρεάν πανεπιστημίου. Μάλιστα, στο πλαίσιο της συνολικότερης περικοπής των κοινωνικών δαπανών μας καλούν να πληρώνουμε για τα συγγράμματα αλλά και οποιαδήποτε άλλη φοιτητική παροχή όπως η σίτιση και η στέγαση. Πετούν έξω απ’ τις εστίες φοιτητές που έχουν άμεση ανάγκη από στέγαση για να σπουδάσουν ενώ τα δίδακτρα είναι πια προ των πυλών ξεκινώντας απ’ τα μεταπτυχιακά.

Ελευθερία, γιατί αυτή τη στιγμή βλέπουμε το πιο αυταρχικό πρόσωπο του πολιτεύματος που ονομάζεται αστική «δημοκρατία».. Το πρόσωπο που έχει καταλύσει κάθε έννοια δημοκρατίας σε κάθε επίπεδο. Που δε διστάζει να συλλαμβάνει και να βασανίζει αγωνιστές, να απαγορεύει ρητά κινητοποιήσεις, να επιστρατεύει όσους απεργούν, να κόβει τηλεοπτικές εκπομπές και να συλλαμβάνει δημοσιογράφους που τολμάνε να ξεστομίσουν έστω και μία λέξη που αμφισβητεί την κυρίαρχη πολιτική. Το ίδιο πολίτευμα χρησιμοποιεί και το ακραίο όπλο της Χρυσής Αυγής, εφόσον το κρίνει απαραίτητο όπως φάνηκε κι από τις συνομιλίες Μπαλτάκου-Χ.Α. Που, όταν δεν του φτάνει η απειλή της απόλυσης, στέλνει τους μπράβους της Χ.Α. να  τρομοκρατούν εργαζόμενους, όταν δεν τους φτάνουν οι επίσημες δυνάμεις καταστολής, στέλνει τους μπράβους της Χ.Α. να κτυπά και να δολοφονεί αγωνιστές. Που προσπαθεί μεθοδευμένα να χρεώσει τα σύγχρονα κοινωνικά προβλήματα στους μετανάστες και όχι σε όσους εφαρμόζουν την πολιτική της εξαθλίωσης. Μία λογική αυταρχισμού και καταστολής που μεταφέρεται και μέσα στα πανεπιστήμια με τα αντιδραστικά όργανα διοίκησης (Συμβούλια Ιδρύματος, Πρυτανείες, Φορτσάκηδες) να θέλουν να εφαρμόσουν την κυβερνητική πολιτική διάλυσης του πανεπιστημίου χτυπώντας το φοιτητικό κίνημα με security, ΜΑΤ και καταστολή. Αυτό το πρόσωπο, όμως, είναι το πρόσωπο στο οποίο χαράσσεται ο φόβος απέναντι στο κίνημα που μάχεται, υπερασπίζεται και διεκδικεί μια καλύτερη ζωή. Χαράσσεται ο φόβος και ο πανικός και γι αυτό προσπαθεί να εξαφανίσει κάθε δημοκρατικό δικαίωμα.

Όλα τα παραπάνω απαντούν με τον πιο έκδηλο τρόπο σε αυτούς που προσπαθούν να μετατρέψουν κάθε χρόνο την 17 Νοέμβρη σε μία επετειακού χαρακτήρα γιορτή κρύβοντας τον ταξικό και επίκαιρο χαρακτήρα της. Αυτούς που αναδεικνύουν την εξέγερση του Πολυτεχνείου ως το ιστορικό γεγονός που εγγυήθηκε την σημερινή «δημοκρατία». Αυτούς που κάνουν ότι ξεχνούν ότι το σύνθημα ΨΩΜΙ-ΠΑΙΔΕΙΑ-ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ και τα βαθύτερα αιτήματα του ’73 δεν έχουν καλυφθεί ούτε στο ελάχιστο από την μέχρι σήμερα πραγματικότητα. Θέλουν να αλλοιώσουν το νόημα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου γιατί φοβούνται ότι μπορεί να εμπνεύσει το λαό για τη σύγχρονη Παλλαϊκή εξέγερση ενάντια στη χούντα της αγοράς.

Για εμάς, ο Νοέμβρης ποτέ δε σταματούσε στο ’73: υπάρχει στο παρόν και κυρίως στο μέλλον μας, όσο κι αν θέλουν το μέλλον μας να το μαυρίζουν και να το αποψιλώνουν οι εκφραστές της κυρίαρχης πολιτικής. Για εμάς τώρα είναι η στιγμή που πρέπει να πάρουμε το νήμα από τα κινήματα του παρελθόντος και να πάρουμε το μέλλον μας στα χέρια μας. Είναι η ώρα που το φοιτητικό κίνημα πρέπει να ενωθεί με ολόκληρη τη νεολαία, τους εργαζόμενους και κάθε  κομμάτι που πλήττεται για να πυροδοτήσει την αναγκαία εκείνη εξέγερση που θα ανατρέψει τη σύγχρονη Χούντα Κεφαλαίου- ΕΕ-ΔΝΤ.

ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΦΣ ΜΗΧΑΝΟΛΟΓΩΝ ΜΗΧ. ΤΗ ΤΡΙΤΗ 11\11 ΣΤΙΣ 12.30μμ ΣΤΟ ΑΜΦ.Α.

                                                        logotyrvi

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: