Τα Όργανα Επιβολής της Κυβερνητικής Πολιτικής στα Πανεπιστήμια και τα Λοιπά Τσιράκια Τους

27 Feb

Με ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρακολουθούμε εδώ και καιρό, κυρίως από τον 3μηνο αγώνα των διοικητικών και μετά, τη μανία με την οποία διάφορα μέλη της “πολυτεχνειακής κοινότητας” έχουν βαλθεί να στοχοποιούν τους αγωνιζόμενους φοιτητές και εργαζόμενους και ιδιαίτερα τους αριστερούς, που δεν σέβονται την νομιμότητα εντός του ιδρύματος και την ομαλή ακαδημαϊκή λειτουργία… Το ξεκίνημα έκανε το Συμβούλιο Ιδρύματος του πολυτεχνείου, με ανακοινώσεις επί ανακοινώσεων στις οποίες οποίες καταδίκαζε τον αγώνα των εργαζομένων καλώντας εκείνους και τους φοιτητικούς συλλόγους να αφήσουν το ίδρυμα να επιστρέψει στην ομαλότητα. Σειρά είχε η ανακοίνωση του καθηγητή Κίμων Χατζημπίρου, στελέχους της ΔΗΜΑΡ που στήριξε την κυβέρνηση Σαμαρά και την ψήφιση του 3ου μνημονίου για να μην ξεχνιόμαστε, με το περιεχόμενο του κειμένου να κινείτε σε ανάλογη κατεύθυνση. Εσχάτως, είχαμε την παρέμβαση του τέως καθηγητή Θόδωρου Λουκάκη, με το περιεχόμενο να παραμένει ίδιο με τις ανακοινώσεις του Σ.Ι. αλλά και την παρέμβαση του κ.Χατζημπίρου.

 

Είναι ενδιαφέρον να παρατηρήσουμε ότι τόσο το Σ.Ι. όσο και οι δύο κύριοι έχουν κάποιους βασικούς κοινούς άξονες στις παρεμβάσεις τους.1) Την προώθηση των μεταρρυθμίσεων μέσα στα πανεπιστήμια όπως διατυπώνονται κυρίαρχα στον νόμο Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, αλλά και στις προτάσεις του ΟΟΣΑ και του ΚΕΠΕ 2) την ομαλή λειτουργία του ιδρύματος, προκειμένου να προχωρήσουν οι μεταρρυθμίσεις και 3) την “απόλυτη τήρηση της νομιμότητας” -όπως αναφέρει και ο κ.Χατζημπίρος στην επιστολή κατάθεσης υποψηφιότητας για το Σ.Ι.- για την εξασφάλιση της απαραίτητης, για την εφαρμογή της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, ομαλότητας εντός του ιδρύματος.

 

 

Στην ανακοίνωσή του στις 17 Νοεμβρίου 2013 το Σ.Ι. “ζητά να επιστρέψει το ίδρυμα στην ομαλότητα” καλώντας τους απεργούς εργαζομένους και τους φοιτητικούς συλλόγους που τους στηρίζουν να σταματήσουν τις κινητοποιήσεις προσθέτοντας κι όλας με αφορμή την επέτειο των 40 χρόνων από την εξέγερση του πολυτεχνείου ότι “οι ελευθερίες που έλλειπαν τότε τις έχουμε σήμερα ως δεδομένες”. Μόλις 2 μέρες πριν η ελληνική αστυνομία είχε απειλήσει πως αν η ΕΡΤ εκπέμψει μέσα από το πολυτεχνείο θα επέμβει… Δεν μας παραξενεύει όμως μια τέτοια τοποθέτηση από ένα όργανο που είναι εγκάθετο της κυβέρνησης μέσα στα ιδρύματα, ως καθ ύλην αρμόδιο για την εφαρμογή του νόμου Διαμαντοπούλου που η εκλογή του έγινε με αμφισβητούμενες διαδικασίες ηλεκτρονικής ψηφοφορίας.

 

Με νέα ανακοίνωση στις 5/1/14 το Σ.Ι.σημειώνει πως οι κινητοποιήσεις καταργούν το δικαίωμα στην εκπαίδευση, την έρευνα και την εργασία. Το όργανο προώθησης και εφαρμογής της πολιτικής της εκάστοτε κυβέρνησης μέσα στο ίδρυμα δεν θα μπορούσε να πει κάτι άλλο, την ώρα που οι διαθεσιμότητες, οι απολύσεις και οι περικοπές μισθών καταργούν το δικαίωμα των εργαζομένων στην εργασία, στην αξιοπρεπή ζωή ενώ ο νόμος πλαίσιο διαλύει κάθε εργασιακή προοπτική των φοιτητών με διασπάσεις πτυχίων, απογύμνωση προγραμμάτων σπουδών και παράλληλα διαλύει κάθε έννοια δημόσιας και δωρεάν παιδείας με την εισαγωγή διδάκτρων και φοιτητικών δανείων. Στην ίδια ανακοίνωση καλεί τα όργανα διοίκησης του ιδρύματος να “συνεδριάζουν με την νόμιμη σύνθεσή τους χωρίς εξωθεσμικές πιέσεις”. Δεν μας προξενεί και πάλι εντύπωση αυτή η τοποθέτηση του Σ.Ι. Είναι απόλυτα λογικό αφού πρώτα μέσω του νόμου πλαίσιο καταργήθηκε και ποινικοποιήθηκε οποιαδήποτε δυνατότητα παρέμβασης, έκφρασης και διεκδίκησης των φοιτητών στα όργανα διοίκησης, το αρμόδιο όργανο εφαρμογής του νόμου Διαμαντοπούλου-Αρβανιτόπουλου, το Σ.Ι., να θέτει ως προτεραιότητά του την τήρηση των διατάξεων του νόμου που αποκλείει και φιμώνει τους φοιτητές και τις διεκδικήσεις τους. Το παζλ “νομος και τάξη” στην συγκεκριμένη ανακοίνωση συμπληρώνεται με την “ύπαρξη χώρων του ιδρύματος που αποτελούν άβατα” να κρίνεται “απαράδεκτη” κι ότι αυτοί οι χώροι πρέπει να είναι ανοιχτοί σε όλους τους φοιτητές αλλά και η διοίκηση να έχει την δυνατότητα ελέγχου κατά βούληση. Αφού ο νόμος πλαίσιο κατάργησε το άσυλο, τα όργανα επιβολής του έρχονται να τον εφαρμόσουν στην πράξη στοχοποιώντας χώρους πολιτικών συλλογικοτήτων και φοιτητικών συλλόγων που έτσι κι αλλιώς είναι ανοιχτοί σε όλους τους φοιτητές.

 

Στην τελευταία του μέχρι τώρα ανακοίνωση, το Σ.Ι. έρχεται να συνοψίσει την λογική και το περιεχόμενο των προηγούμενων παρεμβάσεών του θέτοντας συγκεκριμένους στόχους προς εφαρμογή με αφορμή τον 1 χρόνο λειτουργίας του, οι οποίοι θα αποτελούν και τις σημαντικότερες αιχμές μέσα στο ίδρυμα για την εφαρμογή των οργανισμών/εσωτερικών κανονισμών. Ποιοι είναι αυτοί; Πρώτον, η θέσπιση του ΝΠΙΔ(Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου) που θα διαχειρίζεται την περιουσία του ιδρύματος, τα κονδύλια της έρευνας και θα προσελκύει χορηγίες. Αυτό σημαίνει ξεπούλημα περιουσίας κινητής και ακίνητης(βλ. πνευματικά διακαιώματα) του ιδρύματος, την ενίσχυση του καθεστώτος παραγωγής κερδών για τις εταιρίες στα εργαστήρια του ΕΜΠ με απλήρωτους εργαζόμενους και διδακτορικούς ακόμα και μεταπτυχιακούς, πρακτικάριους κτλ που παράγουν αμισθί κέρδη για τους επιχειρηματίες και την προσέλκυση χορηγιών ακόμα και για την ίδρυση προγραμμάτων σπουδών με βάση τις ανάγκες μιας επιχείρησης. Δεύτερον, η θέσπιση του θεσμού του Συνηγόρου του Φοιτητή ο οποίος θα αποτελεί διαμεσολαβητή ανάμεσα στους φοιτητές και την διοίκηση ενώ παράλληλα θα εκτελεί και χρέη ανακριτή για τα πειθαρχικά παραπτώματα των φοιτητών. Αφού λοιπόν, πρώτα φιμώνουν τους φοιτητές πετώντας τους έξω από κάθε διαδικασία λήψης αποφάσεων και ποινικοποιούν οποιαδήποτε μορφή συλλογικής διεκδίκησης, καταργούν και υποκαθιστούν τα όργανα συλλογικής διεκδίκησης και έκφρασης των φοιτητών -τους φοιτητικούς συλλόγους- με έναν διαμεσολαβητή-ανακριτή του υπουργείου. Τέλος, τρίτον, θέτει ως αναγκαία προτεραιότητα την επαναλειτουργία της ΜΟΔΙΠ(Μονάδα Διασφάλισης Ποιότητας) η οποία θα “αξιολογεί” το ίδρυμα και τις λειτουργίες του όπως για παράδειγμα το πόσοι εργαζόμενοι περισσεύουν και πρέπει να σταλούν στην ανεργία και την εξαθλίωση, ενώ έχει καθοριστικό ρόλο στην προώθηση αλλαγών που προτείνονται στις εξωτερικές αξιολογήσεις (συγκεκριμένα για την σχολή μας η εξωτερική αξιολόγηση προτείνει την μείωση μαθημάτων κατά 1/3 στον κύκλο σπουδών παράλληλα με την διάσπαση του πτυχίου, υποχρεωτικές παρακολουθήσεις κ.α.).

 

 

Στην συνέχεια ακολούθησε η παρέμβαση του καθηγητή κ.Χατζημπίρου που αναφερόταν σε “4μηνη καταστροφική υποβάθμιση του ιδρύματος” όπου η πρυτανεία λανθασμένα δήλωσε πως ”χρειάζονται όλοι” και το υπουργείο έκανε άτσαλες κινήσεις διότι δεν έδιωξε αυτούς που έπρεπε. Παράλληλα μιλά για την “μη σύνομη λειτουργία της Συγκλήτου και της Επιτροπής Διαχείρησης Ειδικού Λογαριασμού” ενώ σημειώνει πως το πανεπιστήμιο είναι “προπύργιο της επανάστασης της γνώσης και όχι της κοινωνικής επανάστασης” ενώ η απεργία θα έπρεπε να είναι “όπλο υπεράσπισης των εργαζομένων και όχι όπλο αντικυβερνητικής πολιτικής”. Αν λάβουμε υπ’ όψιν μας ότι αυτός ο κύριος εκτός από το ότι έθεσε υποψηφιότητα πέρσι για το Συμβούλιο Ιδρύματος, αποτελεί μέλος του Τομέα Πράσινων Πολιτικών και Οικολογίας της ΔΗΜΑΡ μπορούμε να βγάλουμε κάποια πολύ χρήσιμα συμπεράσματα. Είναι τουλάχιστον υποκριτικό όταν ένας άνθρωπος που ανήκει ενεργά σε έναν πολιτικό φορέα που στήριξε την λεηλάτηση του λαού και των δικαιωμάτων του , μιλά για “4μηνη καταστροφή” λόγω της απεργίας αλλά δεν βλέπει καμία καταστροφή όταν απολύονται άνθρωποι και στέλνονται στην ανεργία, όταν το πανεπιστήμιο μετατρέπεται σε χώρο παραγωγής ανέργων και φθηνών, ακραία εκμεταλλευομένων εργαζομένων, με ταξικούς φραγμούς που εντείνονται συνεχώς όλα αυτά βέβαια και σε συνδυασμό με την ευρύτερη πολιτική εξαθλίωσης του λαού. Την ώρα που η τεχνολογία έχει εκτοξεύσει την παραγωγικότητα και θα μπορούσαμε να μιλάμε για πολύ λιγότερο αναγκαίο χρόνο εργασίας με ταυτόχρονη εξάλειψη της ανεργίας ο κ.Χατζημπύρος βλέπει περισσευούμενους εργαζόμενους στα ιδρύματα που πρέπει να σταλούν στην ανεργία. Όταν τα όργανα διοίκησης προωθούν όλα τα προαναφερθέντα που πετούν τους φοιτητές έξω από τις σχολές, υποσκάπτουν την εργασιακή τους προοπτική και κλείνουν συμφωνίες με το υπουργείο πίσω από την πλάτη των εργαζομένων βλέπει την ανομία της παρέμβασης των φοιτητών στις συνεδριάσεις αυτών των οργάνων και όχι την κοινωνική ανομία που συντελείται. Τον βλέπουμε να “καίγεται” για τη λειτουργία του ΕΔΕΙΛ από όπου περνούν όλα τα κονδύλια για τα ερευνητικά προγράμματα που επιδοτεί η Ευρωπαϊκή Ένωση και επιχειρήσεις με σκοπό τα κέρδη τους μέσα από την τσάμπα έρευνα όπως προαναφέραμε. Επειδή όμως ο κ.Χατζημπίρος είναι “αριστερός” και μάλιστα “της ευθύνης” μας προκαλεί εντύπωση που δεν μπορεί να αντιληφθεί πως όταν ο καπιταλισμός έχει φτάσει σε σημείο σήψης όπως στην τωρινή του κρίση, είναι αναγκαία μια κοινωνική επανάσταση για να μπορέσει να επιτευχθεί κι η επανάσταση της γνώσης σε αντίθεση με τον τεμαχισμό και την εμπορευματοποίησή της που προωθείται σήμερα. Επίσης, μας προκαλεί εντύπωση το γεγονός πως δεν μπορεί να αντιληφθεί πως η απεργία για να είναι ένα αποτελεσματικό όπλο υπεράσπισης των εργαζομένων θα πρέπει να είναι και όπλο ενάντια στην πολιτική της κυβέρνησης, της Ε.Ε. και του ΔΝΤ η οποία τους οδηγεί στην απόλυση και την ανέχεια.

 

 

Τελευταίο επεισόδιο σε αυτό τον κύκλο επιστολών, παρεμβάσεων κτλ είναι αυτή του κ.Θοδωρή Λουκάκη τέως καθηγητή του ΕΜΠ. Ξεκινά λέγοντας πως οι δύο εχθροί του πανεπιστημίου είναι το Υπουργείο και οι αριστερές δυνάμεις, μιλώντας για “αριστερή παρανομία χωρίς πειθαρχική κύρωση” ενώ διακρίνουμε μια εμμονή και μίσος όταν γράφει για: “Ταξικός και πρωτοφανούς κακογουστιάς πόλεμος από καλοζωισμένα μπουρζουαδάκια ενάντια σε ομάδα χαμηλόμισθων αν και διεθνώς αναγνωρισμένων, ικανότατων τεχνολόγων ακαδημαϊκών.” Συμπληρώνει το μοιρολόι του για τους φτωχούς και κατατρεγμένους από τις αριστερές δυνάμεις μεταπτυχιακούς των οποίων η μισθοδοσία κόβεται σε περίπτωση κατάληψης του ΕΔΕΙΛ, προσθέτοντας πως οι εργαζόμενοι απεργούσαν χωρίς να τους κόβεται η μισθοδοσία αποκαλώντας τους “τζάμπα μάγκες” ενώ καταλήγει λέγοντας πως θα στείλει την επιστολή του στην πολιτεία, σε κόμματα, σε συγκεκριμένους δημοσιογράφους κι αν ακόμα δεν καταφέρει κάτι θα την στείλει στην Ε.Ε.! Η αλήθεια δεν καταλαβαίνουμε πως γίνεται να θεωρεί το υπουργείο εχθρό του πανειστημίου εφ’ όσον αυτό εξασφαλίζει την είσοδο των επιχειρήσεων στα ιδρύματα και την παραγωγή κερδών, όπως και ο ίδιος την υποστηρίζει σε άρθρο του για μια νέα αριστερά καλώντας τις δυνάμεις της αριστεράς να αφήσουν πίσω ξεπερασμένες αντιλήψεις που “μισούν, καταδιώκουν και αποφεύγουν οτιδήποτε και οποιονδήποτε έχει σχέση με επιχειρήσεις και κέρδη” βασίζοντας την άποψή του αυτή στην πλήρη διαστρέβλωση βασικών εννοιών και διατυπώσεων του μαρξισμού επιχειρώντας να εντυπωσιάσει ανώφελα…Όσον αφορά το αντιαριστερό και πιο συγκεκριμένα αντικομμουνιστικό του παραλήρημα σχετικά με μπουρζουάδες αριστερούς -το οποίο επαναλαμβάνει σε πολλά κείμενά του σε εφημερίδες και διαδίκτυο- την απάντηση μπορεί να την βρει κοιτώντας λίγο πέρα από την μύτη του τι συμβαίνει στην ελληνική κοινωνία. Ελπίζουμε μέχρι να τελειώσει τις σπουδές του στο ΕΜΠ και το ΜΙΤ να μην χρειάστηκε να κάνει τις δουλειές που κάνουμε οι περισσότεροι αυτή τη στιγμή (σερβιτόροι, λατζιέρηδες, ντελιβεράδες ακόμη και εργάτες σε οικοδομή) για να τα βγάλουμε πέρα παράλληλα με τις σπουδές μας, με συνθήκες εργασίας ανασφάλειας, απλήρωτης εργασίας, εκφοβισμού (έτσι όπως φρόντισε να τις δημιουργήσει η επιτυχημένη στην Ευρώπη κατά τον κύριο Λουκάκη σοσιαλδημοκρατία, όπως αναφέρει σε άρθρο του στο Βήμα). Την κοινή “κάψα” με τον κ.Χατζημπίρο για τον λογαριασμό του ΕΔΕΙΛ, εκεί όπου περνούν κονδύλια εκατομμυρίων ευρώ για έρευνα με ποσοστά και θέσεις σε διοικητικά συμβούλια εταιριών για τους μεγαλοκαθηγητάδες και συνθήκες εργασίας όπως προαναφέρθηκαν για το υπόλοιπο εργαστηριακό προσωπικό, για εργολαβίες(βλ.σίτιση) την κατανοούμε απόλυτα δεδομένης της θέσης σας για την αναγκαιότητα κερδών των επιχειρήσεων ακόμη κι αν αυτό σημαίνει εξαθλίωση για τους εργαζόμενους. Επειδή όμως αυτή την κάψα του προσπάθησε να την συγκαλύψεισυκοφαντώντας τους απεργούς εργαζομένους, τον καλούμε να πάει να δει τα εκκαθαριστικά της μισθοδοσίας τους όπου και παρακρατείται το ποσό το οποίο αντιστοιχεί στις ημέρες που απεργούσαν. Ελπίζουμε να στείλετε την επιστολή σας στους “συγκεκριμένους” δημοσιογράφους που είναι πάντα πρόθυμοι να καταλάβουν τον πόνο σας όπως οι Πρετεντέρηδες των ειδήσεων των 8 αλλά πιστεύουμε πως την καλύτερη ανταπόκριση θα την βρείτε αν απευθυνθείτε αμέσως στην Ευρωπαϊκή Ένωση όπως δηλώνετε μιας και εκεί είναι το κέντρο που παράγει τις πολιτικές εξαθλίωσης του λαού και διάλυσης της δημόσιας και δωρεάν παιδείας έτσι όπως κι εσείς τις υποστηρίζετε.

 

 

Μάλλον πολύ ασχοληθήκαμε με το κάθε λογής όργανο επιβολής κυβερνητικών πολιτικών στα πανεπιστήμια (Σ.Ι.) αλλά και με τους καθηγητάδες που έχουν συμφέρον από την διάλυση του δημόσιου και δωρεάν πανεπιστημίου με πολιτικό παρελθόν μάλιστα σε “αριστερά της ευθύνης” που υποστήριξε υπεύθυνα την βαρβαρότητα και την εξαθλίωση του λαού, αλλά και υποστηρικτές των “επιτυχημένων” σοσιαλδημοκρατιών της Ευρώπης που οδήγησαν σε μία ανελέητη κρίση του καπιταλισμού την οποία καλούνται να πληρώσουν με το αίμα τους οι λαοί. Όλους αυτούς τους ξέρουμε και τους έχουμε βαρεθεί όπως λέει και το τραγούδι, το ζήτημα είναι τι κάνουμε εμείς από δω και πέρα.

 

Θα θεωρήσουμε ως λύση αυτό που μας προτείνουν αυτοί οι κύριοι και οι πολιτικές που υποστηρίζουν; Να ξεπουληθεί το πανεπιστήμιο, πετώντας ταυτόχρονα έξω όσους φοιτητές δεν θα μπορούν να αντεπεξέλθουν στα δίδακτρα, στις ιδιωτικοποιημένες φοιτητικές παροχές και στους εξαντλητικούς ρυθμούς σπουδών. Στην υποβάθμιση της εργασιακής προοπτικής όσων καταφέρουν να σπουδάσουν με πτυχία κουρέλια και την συνεχή αναζήτηση “πακέτων γνώσεων” μέσω προγραμμάτων δια βίου μάθησης. Την εργασιακή προοπτική των startup που προτείνει η ΔΑΠ και διάφορες “ομάδες φοιτητών”, το 67% των οποίων κλείνουν μέσα στα 2 πρώτα χρόνια λειτουργίας τους; Θα επιλέξουμε να σφαχτούμε μεταξύ μας για μια θέση στον ήλιο που μας προσφέρει το σύστημα υιοθετώντας την χειρότερη μορφή φασισμού ως κοινωνικό πλέον φαινόμενο ή θα τολμήσουμε να δούμε την πραγματικότητα ως είναι κι όχι όπως μας την δείχνουν και να παλέψουμε συλλογικά για μια καλύτερη ζωή με βάση τα αντικειμενικά δεδομένα που υπάρχουν. Να διεκδικήσουμε πλήρη εξάλειψη της ανεργίας, με μειωμένα ωράρια και αύξηση μισθών έτσι όπως μπορεί να μας τα εξασφαλίσει η τεχνολογική πρόοδος. Ανατροπή των νόμων και των πολιτικών που μας πετάνε έξω από τα πανεπιστήμια και μας οδηγούν στην ανεργία και την αβέβαιη μετανάστευση. Σύνδεση και κοινός ανηλεής αγώνας με όλα τα αγωνιζόμενα κομμάτια της κοινωνίας που ψάχνουν απάντηση στην βάρβαρη επίθεση που βιώνουν.

 

Σε κάποιο σημείο του κειμένου του ο κ.Λουκάκης αναφέρει πως μέλος ΔΕΠ του δήλωσε πως “η περιρρέουσα ατμόσφαιρα θυμίζει το 1973”. Ας τον επιβεβαιώσουμε. Τότε οι καθηγητές που κάρφωναν αγωνιστές φοιτητές στη χούντα και αποτελούσαν τσιράκια της δικτατορίας μέσα στα πανεπιστήμια δεν μπορούσαν ούτε μάθημα να κάνουν από τις αποδοκιμασίες των φοιτητών. Ας δώσουμε κι εμείς ανάλογες απαντήσεις τόσο στα τσιράκια της κυβέρνησης και των πολιτικών της μέσα στα ιδρύματα όσο πολύ περισσότερο στην ίδια την κυβέρνηση, την Ε.Ε. και τις πολιτικές που μας επιβάλλουν.

logo tyrvi-tel

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: