ΔΑΠ: Με λάσπη και μαχαίρια ενάντια σε εργαζόμενους και φοιτητές

21 Oct

Σε μία κρίσιμη κατάσταση για τα πανεπιστήμια και την κοινωνία όπως η σημερινή, ο καθένας καλείται να επιλέξει στρατόπεδο. Είτε με την κυβέρνηση, που θέλει να απολύσει 399 εργαζόμενους στο ΕΜΠ ανοίγοντας τον δρόμο και για την μετακύλιση του κόστους σπουδών στους φοιτητές (βλέπε διαγραφές, δίδακτρα, υποχρηματοδότηση κ.α.) αλλά και την υποβάθμιση του πτυχίου μας (αλλαγή προγράμματος σπουδών, εισαγωγή πιστωτικών μονάδων), είτε με τους αγωνιζόμενους εργαζόμενους και φοιτητές. Η ΔΑΠ κι η ΠΑΣΠ έχουν σαφώς επιλέξει στρατόπεδο κι όσο κι αν προσπαθούν να μας πείσουν ότι κινούνται με βάση το συμφέρον των φοιτητών  είναι ξεκάθαρο ότι κινούνται με λογικές υπονόμευσης των αγωνιζόμενων κομματιών της κοινωνίας αλλά και λογικές κοινωνικού βανδαλισμού στρέφοντας την μία κοινωνική ομάδα εναντίον της άλλης, φοιτητές εναντίον εργαζομένων, ιδιωτικοί υπάλληλοι εναντίον δημοσίων υπαλλήλων κτλ

Όταν λοιπόν η κυβέρνηση πιέζει για την απόλυση 399 διοικητικών υπαλλήλων στο ΕΜΠ κι άλλων τόσων στο ΕΚΠΑ, αμφότερες ΔΑΠ και ΠΑΣΠ υποστηρίζουν πως οι σχολές πρέπει να ανοίξουν, να γίνει η εξεταστική κι οι εγγραφές αδιαφορώντας για τον αγώνα των εργαζομένων και προσπαθώντας παράλληλα να αποκρύψουν το διακύβευμα του συγκεκριμένου αγώνα για τους ίδιους τους φοιτητές. Πως δηλαδή η ήττα του αγώνα των εργαζομένων θα σημάνει την εφαρμογή περαιτέρω μεταρρυθμίσεων που ουσιαστικά θα μεταφέρουν το κόστος του ελλείμματος προσωπικού και χρηματοδότησης στις πλάτες των φοιτητών με διαγραφές, δίδακτρα κ.τ.λ. αλλά και   μεταρρυθμίσεις στο πρόγραμμα σπουδών με ποιοτική υποβάθμιση του περιεχομένου του, με πτυχία διασπασμένα, πιστωτικές μονάδες κτλ διαμορφώνοντας έτσι την νέα φουρνιά φθηνών ειδικευμένων εργαζομένων που θα κινούνται μεταξύ ανεργίας κι ανέχειας.

Όλα αυτά φυσικά οι δύο κυβερνητικές παρατάξεις τα ξέρουν. Η στάση τους δεν είναι αποτέλεσμα ελλείψεως νοημοσύνης ή συναίσθησης της κατάστασης αλλά πιστής εφαρμογής του δόγματος ”διαίρει και βασίλευε” μέσα στις σχολές με σκοπό την υποβάθμιση και συκοφάντηση οποιουδήποτε αγώνα. Στο πλαίσιο αυτό η κάθε παράταξη έδειξε με τις πράξεις της τι συμφέροντα εξυπηρετεί. Αμφότερες εξαφανισμένες από οποιαδήποτε συλλογική διαδικασία-κινητοποίηση όπως συνελεύσεις εργαζομένων, πορείες, εκδηλώσεις, συναυλίες αποφάσισαν να εμφανιστούν μόνο τις μέρες που θα έρχονταν οι νεοεισαχθέντες πρωτοετείς στο ίδρυμα για να έχουν την ευκαιρία να σπείρουν το δηλητήριο τους. Χαρακτηριστικά, την Δευτέρα 30/9 κάτω από την πίεση του υπουργείου ο Πρύτανης προχώρησε στην ανακοίνωση υποβολής αιτήσεων εγγραφής για τους πρωτοετείς στο γραφείο του αντί των γραμματειών των σχολών. Μια τέτοια καθαρά απεργοσπαστική κίνηση μπλοκαρίστηκε από τους απεργούς εργαζόμενους και τους φοιτητές, οι οποίοι μοίραζαν κείμενα κι ενημέρωναν τους πρωτοετείς για την κατάσταση στο ίδρυμα απευθύνοντας τους κάλεσμα για κοινό αγώνα. Εκείνη την μέρα λοιπόν, αποφάσισε η ΠΑΣΠ να ξαναεμφανιστεί στο ίδρυμα μοιράζοντας στους πρωτοετείς κείμενα που έλεγαν πως οι εργαζόμενοι κάνουν αγώνα στις πλάτες τους. Την Τετάρτη 9/10 οι σύλλογοι εργαζομένων, καθηγητών, φοιτητών διοργάνωσαν εκδήλωση υποδοχής πρωτοετών για την ενημέρωσή τους σχετικά με την κατάσταση στο ίδρυμα. Κι ενώ λοιπόν απουσίαζαν και υπονόμευαν τις συλλογικές διαδικασίες των αγωνιζόμενων κομματιών του ιδρύματος, ΔΑΠ και ΠΑΣΠ αποφάσισαν να εμφανιστούν σε μια τέτοια εκδήλωση καθώς είδαν μια προοπτική ανάπτυξης των μαγαζιών τους εις βάρος του αγώνα των εργαζομένων και των φοιτητών.

Η δράση τους όμως δεν σταμάτησε εκεί. Η ΔΑΠ υπερασπιζόμενη -όπως πάντα- το ανοιχτό ίδρυμα, έστω κι αν αυτό το ίδρυμα δεν μπορεί να λειτουργήσει, προχώρησε στην δημιουργία της ιστοσελίδας www.anoixtessxoles.gr για τη συλλογή υπογραφών με σκοπό να ανοίξουν οι σχολές. Τόσο στο προαναφερθέν site όσο και στην ανακοίνωση της δεν γίνεται καν λόγος για τον αγώνα των εργαζομένων, ποιος προκάλεσε το κλείσιμο των ιδρυμάτων και τι μπορεί να σημαίνουν για τους ίδιους τους φοιτητές αυτές οι απολύσεις. Σαν να πήγαιναν όλα καλά στα ελληνικά πανεπιστήμια μέχρι που έκλεισαν για κάποιον άγνωστο για την ΔΑΠ λόγο και τώρα πρέπει να τα ξανανοίξουμε. Εκτός αυτού αναφέρουν ότι δεν μπορούν να μπουν και εκφραστούν μέσα στα κατειλημμένα ιδρύματα. Είναι απορίας άξιον βέβαια πώς, παρά τους ισχυρισμούς τους, μπορούν να έρχονται στις γενικές συνελεύσεις και τα διοικητικά συμβούλια και να τοποθετούνται κανονικά, ενώ για όσους δεν το έχουν καταλάβει το ΕΜΠ είναι ανοιχτό ως κέντρο αγώνα για ΟΛΗ την κοινωνία, είναι όμως κλειστό για όσους θέλουν να σπάσουν την απεργία για να κάνουν project, διπλωματικές και εργαστήρια ή να προκαλέσουν δολιοφθορές. Μια παράταξη όμως σαν τη ΔΑΠ όταν δεν καταφέρνει να διασπάσει το φοιτητικό σώμα με τις λογικές του κοινωνικού κανιβαλισμού που προωθεί με το λόγο και τις πράξεις της, καταφεύγει και σε μέτρα ”έκτακτης ανάγκης”. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι την Παρασκευή 18/10 στη Νομική Κομοτηνής, μετά από Γενική Συνέλευση του φοιτητικού συλλόγου στην οποία οι φοιτητές αποφάσισαν την εκδημοκρατικοποίηση του τρόπου διεξαγωγής της, δίνοντας τέλος στην διαδικασία  ατέλειωτων τοποθετήσεων από τις παρατάξεις και ουσιαστικά αφαιρώντας το δικαίωμα από την ΔΑΠ να εκφυλίζει και να διαλύει την διαδικασία, οι ΔΑΠίτες αποφάσισαν να ξεχάσουν για λίγο τις διακηρύξεις τους για καταδίκη της βίας απ’ όπου κι αν προέρχεται, καλώντας 8 μπράβους με σκοπό να τρομοκρατήσουν αγωνιστές φοιτητές με απειλές και σουγιάδες. Κι εμείς όμως δεν γεννηθήκαμε χθες. Ξέρουμε ότι είναι οι ίδιοι που ευθύνονται για την δολοφονία του αγωνιστή καθηγητή Νίκου Τεμπονέρα το 1991 στις μεγαλειώδεις τότε πανεκπαιδευτικές κινητοποιήσεις. Κι εμείς αναρωτιόμαστε αν αυτές δεν είναι περιπτώσεις που αποδεικνύουν ότι ο φασισμός είναι το ακραίο όπλο ενός συστήματος τότε τι είναι; Είναι οι ίδιοι που υπερασπίζονταν την κυβέρνηση όταν οι φοιτητές το 2006-2007 έβγαιναν στους δρόμους για την υπεράσπιση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας ενάντια στην αναθεώρηση του άρθρου 16 της Γιαννάκου.

Αυτές είναι οι παρατάξεις που δεν έχουν καμία θέση μέσα στα πανεπιστήμια. Η απομόνωση τους όμως είναι υπόθεση των φοιτητικών συλλόγων. Κάθε φορά που σκέφτονται να βγάλουν τραπεζάκια, κείμενα, κάθε φορά που σκέφτονται να λασπολογήσουν λαϊκούς αγώνες και να μας διασπάσουν θα πρέπει με την στάση του ο φοιτητικός σύλλογος να τους κάνει να το σκέφτονται και δεύτερη φορά. Ούτε σημειώσεις, ούτε ρουσφέτια, ο φοιτητικός σύλλογος μπορεί να οργανώσει δομές αλληλεγγύης μέσα στο ίδρυμα μακρυά από τα μικροπολιτικά οφέλη. Ούτε πάρτυ, ούτε γνωριμίες με αντάλλαγμα την σιωπή, την ψήφο και την απουσία από τις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες του συλλόγου, μπορούμε να αγωνιζόμαστε και να οργανώσουμε στους συλλόγους μας τις δικές μας δομές διασκέδασης και πολιτισμού χωρίς αυτούς και την εμετική παρουσία τους. Αν θέλουμε να ξεφορτωθούμε αυτούς που έχουν μαυρίσει τις ζωές μας μέσα κι έξω από το πανεπιστήμιο, τους κυβερνώντες και τα τσιράκια τους με τα συμφέροντα που εξυπηρετούν, μπορούμε να ξεκινήσουμε από τις παρατάξεις τους μες τις σχολές… 

 

                Image

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: