Το φασισμό βαθιά κατάλαβέ τον…

10 Oct

Τις τελευταίες μέρες το θέμα που απασχολεί την ελληνική κοινωνική πραγματικότητα δεν είναι άλλο από αυτό της σύλληψης των καθοδηγητών της Χρυσής Αυγής. Με ξεκίνημα την δολοφονία του αντιφασίστα αγωνιστή Παύλου Φύσσα και την δολοφονική επίθεση της σε μέλη του ΚΚΕ στο Πέραμα, η κυβέρνηση πήρε θέση και προσπαθεί να μας πείσει για την αντιφασιστική, ανθρωπιστική της δράση και  την πάταξη της βίας και της εγκληματικότητας. Με τη σωστή ανάλυση της συγκυρίας γίνεται όμως όλο και πιο σαφές ποιος είναι ο πραγματικός ρόλος της Χρύσης Αυγής και η πραγματική της σχέση με την κυβέρνηση.

Εδώ και αρκετό καιρό έχουμε καταλάβει ότι ουσιαστικά η Χρυσή Αύγη αποτελεί το μακρύ χέρι του συστήματος. Την ώρα που το καπιταλιστικό σύστημα διανύει μια ακόμα ιστορικών διαστάσεων κρίση, ο λαός, ο όποιος ουσιαστικά είναι ο πραγματικός πληττόμενος και ο μοναδικός που πληρώνει αυτή την κρίση με τις αμέτρητες θυσίες που του επιβάλουν, ψάχνει δρόμους για να αντιταχθεί σε αυτή την πραγματικότητα. Πιο συγκεκριμένα, στην Ελλάδα το αστικό πολιτικό σύστημα το οποίο δέχεται συνεχείς πιέσεις από τις κινητοποιήσεις των εργαζομένων και της κοινωνίας προσπαθεί να καθοδηγήσει τα κοινωνικά στρώματα σε πιο αντιδραστική κατεύθυνση. Μέσα από τη Χρύση Αυγή, η οποία παρουσιάζεται ως μια αντισυστημική οργάνωση με γνώμονα τη σωτηρία του ελληνικού λαού από τους καταπιεστές του, δημιουργεί φιλοσοφία εμφυλίου πολέμου, όχι ενάντια στην αστική τάξη και τους πραγματικούς καταπιεστές του λαού, αλλά μέσα στην εργατική τάξη και τα καταπιεσμένα στρώματα, με βάση τους λαθρομετανάστες, τους αλλόθρησκους και τελικά οποιονδήποτε αγωνίζεται απέναντι στους πραγματικούς μας αντιπάλους. Βλέπουμε λοιπόν όλο και περισσότερα παραδείγματα προσπάθειας τσακίσματος του κινήματος όσο και κατακραυγής της αριστερής στροφής της κοινωνικής διαμαρτυρίας από τη Χρυσή Αυγή. Τόσο με την ακροδεξιά ρητορεία και το φυλετισμό, πράγμα που υποστηρίζεται από την έλλειψη κριτικής σκέψης που επί χρόνια καλλιεργεί το καπιταλιστικό σύστημα, όσο και με τη συμμετοχή στις δυνάμεις καταστολής (Δεν είναι τυχαία τα τρομακτικά νούμερα των εκλογικών αποτελεσμάτων των ειδικών δυνάμεων που αγγίζουν το 50% υπέρ της χρυσής αυγής) άλλα και με την απροκάλυπτη επίθεση σε συνδικάτα και μέλη της εργατικής τάξης , όπως η επίθεση στους συνδικαλιστές του ΠΑΜΕ στο Πέραμα και η δολοφονική επίθεση στους Αιγύπτιους ψαράδες. Δεν είναι δε τυχαίο οτι ανοιχτά υποστηρίζουν την κατάργηση κάθε απεργίας και κινητοποίησης και στη ζώνη του Πειραιά αφού γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρη η υποστήριξη τους για τους εφοπλιστές και τούς κεφαλαιοκράτες.

Φυσικά ο ρόλος της Χρύσης Αυγής δεν σταματά εκεί. Με την ακροδεξιά της ρητορεία μεταφέρει όλη την κυβερνητική ατζέντα πιο δεξιά, με την κυβέρνηση να χρησιμοποιεί όλο και περισσότερο το φασιστικό της λόγο, άλλα και τις αντίστοιχες τακτικές για τον περαιτέρω εκφασισμό της κοινωνίας, με οξυμένη καταστολή, κατάργηση ασύλων, διάλυση καταλήψεων κ.τ.λ. Στρέφονται ενάντια στο πιο αδύναμο κομμάτι της εργατικής τάξης, τους μετανάστες, δίνοντας πάτημα στις ήδη ακροδεξιές βουλές της κυβέρνησης να αυξήσει την εκμετάλλευση της, με απώτερο σκοπό την αύξηση της καταπίεσης και της περαιτέρω εκμετάλλευσης όλης της εργατικής τάξης αφού έχει ήδη γίνει το πρώτο βήμα. Στο ίδιο μήκος κύματος με την ρητορεία και την πρακτική της προωθεί τον κοινωνικό κανιβαλισμό, αφού στρέφει το ένα κομμάτι της εργατικής τάξης απέναντι στο άλλο, ντόπιοι εναντίων αλλοδαπών, δημόσιοι υπάλληλοι εναντίων ιδιωτικών,ανθέλληνες εναντίων πατριωτών, ενώ παράλληλα δαιμονοποιεί το συνδικαλισμό και την οργανωμένη διεκδίκηση και προωθεί την ατομικότητα, την ενδοταξική πόλωση και την ανάγκη να “πατήσεις επί πτωμάτων” για να ανελιχθείς κοινωνικά.

Ακόμα είναι φανερή και η συνεισφορά της ως μέσο τρομοκρατίας και καταστολής του λαϊκού κινήματος. Αυτό φαίνεται ξεκάθαρα από τις επιθέσεις κατά των αριστερών, τις απειλές για εισβολές σε καταλήψεις και αυτοδιαχειριζόμενους χώρους αλλά και την εχθρική στάση που κρατάει απέναντι στους αγώνες των εργαζομένων, με παραδείγματα την καταγγελία της  απεργίας των Χαλυβουργών, την απαίτηση να εισέλθει η αστυνομία στο ΑΠΘ και να συλλάβει όποιον εργαζόμενο απεργεί αλλά και την επίθεση στους συνδικαλιστές του ΚΚΕ. Βέβαια στηρίζει και το πιο ζημιωμένο κομμάτι της κοινωνίας (έμπορους και μαγαζάτορες) προσφέροντας τους υπηρεσίες προστασίας, πράγμα για το οποίο κατηγορείται ανοιχτά και ο βουλευτής της Χρυσής Αυγής Γ.Λαγός, και καταστρέφοντας μαγαζιά μεταναστών τα οποία λειτουργούν ανταγωνιστικά ενώ με τον “ΟΑΕΔ μόνο για Έλληνες” βρίσκουν δουλεία σε ανέργους με μισθούς πείνας και χωρίς ασφάλιση, εντείνοντας την εκμετάλλευση τους από το κεφάλαιο. Μην ξεχνάμε ασφαλώς και την πίστη της στο μεγάλο κεφάλαιο, πράγμα που απέδειξε και με την απαίτηση της για περαιτέρω φοροαπαλλαγές στους εφοπλιστές. Μέσα από όλα αυτά είναι φανερό ότι η Χρυσή Αυγή αποτελεί ένα  πιστό υπηρέτη του καπιταλισμού αλλά και σύμμαχο του κεφαλαίου και όχι αντίθετο δέος και αντιτασσόμενη δύναμη.

Αναλογιζόμενοι λοιπόν τον πραγματικό ρόλο της Χρυσής Αυγής στη σημερινή κοινωνική πραγματικότητα της καπιταλιστικής κρίσης, βλέπουμε ότι αποτελεί το ακροδεξιό “λαγό” του συστήματος άλλα και τον έτερο πόλο που έψαχνε η κυβέρνηση για την δημιουργία της θεωρίας των δύο άκρων. Σύμφωνα λοιπόν με την θεωρία αυτή στα πλαίσια της πλαστής δημοκρατίας και της κατακραυγής και κατάργησης της βίας από όπου κι αν προέρχεται, οι δολοφονικές, εγκληματικές ενέργειες της Χρύσης Αυγής εξισώνονται και ομοιοποιούνται στα μάτια του κόσμου με τις διεκδικήσεις του λαού, τις κινητοποιήσεις και την αντίδραση στο δυσοίωνο κόσμο που χτίζεται. Πιο ξεκάθαρα από ποτέ πλέον μέλη της κυβέρνησης και ειδικά βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας, όπως οι κύριοι Κρανιδιώτης και Λαζαρίδης  αλλά ακόμα και ο ίδιος ο πρωθυπουργός  της χώρας στη συνάντηση του με την επικεφαλής του ΔΝΤ κυρία Λαγκάρτ δήλωσε ότι  «Πρέπει να αντιμετωπίσουμε και το άλλο άκρο που μιλάει για έξοδο από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ», ουσιαστικά θέτοντας έναν ολόκληρο πολιτικό χώρο παράνομο και επιβεβαιώνοντας τους ίδιους τους εκμεταλλευτές του λαού και τα όργανά τους για την όξυνση της καταστολής και της περιχαράκωσης του κινήματος και των αγωνιζόμενων μαζών.

Έπειτα έχοντας στο μυαλό μας την κοινωνική πίεση που ασκείται από τον ίδιο το λαό αλλά και από την αντιπολίτευση για νέες εκλογές με λογικές ψηφοθηρικές και μέσα από την προσπάθεια να κερδηθεί το παιχνίδι των εντυπώσεων η κυβέρνηση εμφανίζεται ως σωτήρας από τις δολοφονικές βουλές του φασισμού. Με μια πιο κριτική ματιά είναι εύκολο να δει κάνεις ότι λόγο της τάσης του φασισμού να αυτονομείται μέσα από την φτώχεια και την καταπίεση που τον γεννά, αλλά και με την τακτική ευελιξία που χαρακτηρίζει το κεφάλαιο και τις αστικές πολιτικές του μέσα από την κυβέρνηση, βλέποντας ότι η Χρυσή Αυγή ξεφεύγει από τον πλήρη έλεγχό τους αναλαμβάνουν τον ρόλο του Μεσσία, αντιφασίστα, ήρωα και “καταδικάζουν την Χρυσή Αυγή”.Δεν θα είναι λοιπόν και ιδιαίτερη έκπληξη να δούμε τα νούμερα της Νέας Δημοκρατίας να ανεβαίνουν τόσο από τους πεπεισμένους για το αντιφασιστικό της έργο όσο και από τους απογοητευμένους εθνικιστές Χρυσαυγίτες που θα ακολουθήσουν την κοντινότερη για αυτούς μετατόπιση και θα επαληθεύσουν για μία ακόμη φόρα την άμεση σύνδεση της Χρυσής Αυγής με την κυβέρνηση και την αστική πολιτική.

Βλέπουμε λοιπόν ξεκάθαρα πλέον ότι η Χρυσή Αυγή είναι όντως μια εγκληματική φασιστική οργάνωση. Βλέπουμε όμως ότι η εγκληματικότητα της και ο φασισμός της γεννιούνται από τη φτώχεια και την καταδίκη που δημιουργεί το καπιταλιστικό σύστημα και η εκμετάλλευση του λαού. Καταλαβαίνουμε λοιπόν ότι οι αστικές λύσεις δεν είναι ούτε πραγματικές, ούτε μακροπρόθεσμες, ούτε και αποτελεσματικές. Ο μόνος δρόμος για να τσακίσουμε το φασισμό είναι ο δρόμος. Είναι οι μαζικές αντιφασιστικές πορείες και εκδηλώσεις, είναι η καταδίκη του από όλα τα κομμάτια της κοινωνίας στη ρίζα του, μέσα στις γειτονιές, στους χώρους εργασίας και εκπαίδευσης. Λέμε ανοιχτά όχι στην απάνθρωπη βία και την καταπίεση της Χρυσής Αυγής αλλά και των πολιτικών που πραγματικά προωθεί στην κοινωνία, λέμε όχι στην ψεύτικη καταδίκη της από την κυβέρνηση, που μόνο τι σημαίνει καταργώ τη βία δεν ξέρει, τη στιγμή που η ίδια οδηγεί στην φτώχεια και την εξαθλίωση τον λαό, πράγμα το οποίο είναι ασφαλώς μια μορφή έντονης βίας. Λέμε όχι και στο ίδιο το σύστημα που προάγει και θρέφει στα σπλάχνα του τον φασισμό,την φτώχεια και την εκμετάλλευση.Το ξέρουμε πλέον καλά ότι αν δεν τους σταματήσουμε εμείς οι ίδιοι δεν πρόκειται να σταματήσουν.

 

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: