Το μακρύ χέρι του ΠΑΣΟΚ…

28 Oct

 Η απεργιακή κινητοποίηση που πραγματοποιήθηκε στις 19-20 Οκτωβρίου ήταν ίσως η μεγαλύτερη της εποχής της μεταπολίτευσης. Ο ελληνικός λαός κατέκλεισε τους δρόμους της Αθήνας κάνοντας ξεκάθαρο στην κυβέρνηση ότι πλέον η κλωστή από την οποία κρέμεται είναι πάρα πολύ λεπτή και έτοιμη να κοπεί. Έχει και η ίδια συνειδητοποιήσει πια ότι έχει απέναντί της την κοινωνία σχεδόν στο σύνολό της καθώς η κινητοποίηση της 48ωρης απεργίας δεν ήταν μόνο πρωτοφανούς μαζικότητας (με εκτιμήσεις να μιλάνε για πάνω από 800.000 κόσμου) αλλά και πρωτοφανούς αποφασιστικότητας. Χαρακτηριστικό και εντυπωσιακό είναι ότι κάθε προσπάθεια που έκαναν την Τετάρτη οι δυνάμεις καταστολής να σπάσουν την κινητοποίηση απέτυχαν παταγωδώς καθώς δεν υπήρξε ούτε υπόνοια απομαζικοποίησης της συγκέντρωσης. Αντίθετα οι εργαζόμενοι και οι φοιτητές περιφρούρησαν την συγκέντρωση με τρόπο που έκαναν τις δυνάμεις της αστυνομίας να υποχωρήσουν επιτόπου.

Κάτι ακόμα πρωτοφανές όμως που ζήσαμε τις ημέρες της 48ωρης απεργίας ήταν και η στάση που κράτησε η διοίκηση της σχολής μας. Συγκεκριμένα ο κύριος Παπαντώνης, πρόεδρος της σχολής, επέλεξε να αγνοήσει την απόφαση του Δ.Σ. του φοιτητικού συλλόγου για να παραμείνει κλειστή η σχολή τις μέρες της απεργίας. Έτσι την Πέμπτη τα μαθήματα και οι εξετάσεις πραγματοποιήθηκαν κανονικά στη σχολή μας την ώρα που στο κέντρο της Αθήνας η κυβέρνηση δολοφονούσε έναν εργαζόμενο, την ώρα που στη Βουλή ψηφιζόταν το νομοσχέδιο που καταργεί τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας, που καταργεί κάθε έννοια εργασιακού δικαιώματος. Το αποκορύφωμα της όλης κατάστασης είναι ότι με απόφαση Δ.Σ. τμήματος, τα μαθήματα της Πέμπτης είναι τα μόνα για τα οποία δεν θα γίνει αναπλήρωση από αυτά που ήταν προγραμματισμένα να εξετασθούν σε μέρα που καλέστηκε απεργία!! Η δικαιολογία του προέδρου και του αντιπροέδρου κυρίου Μαρμαρά ήταν ότι η απεργία των μέσων μαζικής μεταφοράς δεν ήταν 24ωρη. Πλέον ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος της σχολής έχουν και οι δύο ξεκάθαρη πολιτική τοποθέτηση που λέει ότι τη στιγμή που η κυβέρνηση έχει κλείσει δύο χρόνια αλλεπάλληλων μέτρων λιτότητας οι φοιτητές δεν έχουν κανένα δικαίωμα να κινητοποιούνται και ότι ως διοίκηση της σχολής θα κάνουν ότι περνά από το χέρι τους για να το εξασφαλίσουν αυτό.

Βέβαια δεν μπορούμε να πούμε ακριβώς ότι μας εκπλήσσει η στάση των κυρίων Παπαντώνη και Μαρμαρά. Είναι αρκετές οι περιπτώσεις στο παρελθόν που και οι δύο έχουν κάνει ξεκάθαρες τις προθέσεις τους. Δεν πάει πολύς καιρός από τη Σύγκλητο που είχε ως θέμα συζήτησης το νομοσχέδιο για την εκπαίδευση. Θυμόμαστε πολύ καλά ότι στις δεκάδες τοποθετήσεις που έγιναν στην εν λόγω Σύγκλητο μόνο 4 ήταν υπέρ του νέου νόμου και οι 2 από αυτές ήταν του κυρίου Μαρμαρά και του κυρίου Παπαντώνη!! Θυμόμαστε και πιο συγκεκριμένα την τοποθέτηση του κυρίου Μαρμαρά: « Όταν η υπερβολική δημοκρατία αποτυγχάνει πρέπει να την μειώσουμε». Μας θύμισε και ο ίδιος στο Δ.Σ. τμήματος την παλιά τοποθέτησή του ότι οι αγώνες θέλουν θυσίες. Θυμόμαστε και την τοποθέτηση του κυρίου Παπαντώνη πριν από δύο εβδομάδες, που αποφάσισε να μην σεβαστεί απόφαση του φοιτητικού συλλόγου για κλειστή σχολή σε μέρα απεργίας των μέσων, που ελεγε ότι όλες οι αποφάσεις του συλλόγου είναι παράνομες!

Έχει αλλάξει όμως κάτι σε σχέση με το παρελθόν. Οι κύριοι Παπαντώνης και Μαρμαράς και κάθε άλλος που τους ακολουθεί πλέον δεν παίρνουν θέση στο δίπολο φοιτητές-υπουργείο. Παίρνουν θέση στο δίπολο κοινωνία-κυβέρνηση. Και για να το πούμε απλά πλέον δεν έχουν απλά το ρόλο του εγγυητή της εφαρμογής των επιταγών του υπουργείου παιδείας. Πλέον έχουν το ρόλο του εγγυητή της πολιτικής της κυβέρνησης του ΔΝΤ στο σύνολό της. Και πρέπει να αντιληφθούν ότι αυτή τη στιγμή η οργή για τους εγγυητές της κυβερνητικής πολιτικής αυξάνεται με πολύ επικίνδυνους ρυθμούς…

Όμως η κυβερνητική πολιτική στο πλαίσιο του πανεπιστημίου αποτελείται κατά βάση από έναν νόμο. Και οι κύριοι Μαρμαράς και Παπαντώνης όπως και άλλοι καθηγητές της σχολής μας, συνεπείς στο ρόλο τους, έχουν κάνει ξεκάθαρο ότι θα βάλουν πλάτη για την εφαρμογή αυτού του νόμου. Οφείλουν λοιπόν να έχουν υπ’ όψιν τους ότι το φοιτητικό κίνημα του προηγούμενου διαστήματος ήταν πάρα πολύ ξεκάθαρο στο ότι δεν πρόκειται να επιτρέψει με κανέναν τρόπο οποιαδήποτε προσπάθεια εφαρμογής του νόμου μέσα στα πανεπιστήμια. Και ήταν και πολύ ξεκάθαρο στο ότι οποιοσδήποτε είναι υλοποιητής αυτής της προσπάθειας θα έχει και την ανάλογη αντιμετώπιση από τους φοιτητές. Πάνω απ’ όλα οι εγγυητές της κυβερνητικής πολιτικής να πάρουν απόφαση ότι όσο κι αν δεν τους αρέσει, οι φοιτητές θα συνεχίσουν τον αγώνα τους για ανατροπή του νόμου Διαμαντοπούλου αλλά και μαζί με τους εργαζομένους, τους ανέργους και όλη την κοινωνία για την ανατροπή της χούντας κυβέρνησης-Ε.Ε.-ΔΝΤ.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: