ΣΤΗ ΜΑΧΗ ΤΗΣ ΓΕΝΙΑΣ ΜΑΣ ΘΑ ΒΓΟΥΜΕ ΝΙΚΗΤΕΣ

26 Apr

Τελικά μετά από πολύμηνες και «επίπονες» διαπραγματεύσεις η κυβέρνηση ενεργοποίησε το μηχανισμό στήριξης του ΔΝΤ. Με αξιοθαύμαστη ομολογουμένως μαεστρία η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με την βοήθεια των ΜΜΕ κατάφερε να πείσει τους εργαζόμενους ότι «το ξεπέρασμα της κρίσης απαιτεί θυσίες» με σκοπό να δικαιολογήσει την πρώτη δέσμη μέτρων στα πλαίσια του συμφώνου σταθερότητας που προέβλεπε περικοπές του 13ου και 14ου μισθού, αύξηση του ΦΠΑ κλπ. Η κοροϊδία όμως δε σταματά εδώ! Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση εκταμιεύει δις. Ευρώ προς τις τράπεζες και η πλειοψηφία αυτών και των μεγάλων επιχειρήσεων ήδη παρουσιάζουν τεράστια κέρδη, προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα μέτρα που έχουν παρθεί μέχρι τώρα δεν είναι αρκετά .Η Κυβέρνηση μαζί με τη ΝΔ και το ΛΑΟΣ ζητούν από τους εργαζόμενους να πληρώσουν τα χρέη λες και τα δημιούργησαν αυτοί!!Οι εγγυήσεις που ζητάει το ΔΝΤ – μεταξύ των οποίων είναι κατάργηση 13ου και 14ου μισθού, απελευθέρωση των απολύσεων, κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων, μείωση των συντάξεων κ.α.- ώστε να δώσει δάνειο στην Ελλάδα δεν είναι απλώς «μερικές θυσίες που πρέπει να κάνει ο λαός για το ξεπέρασμα της κρίσης» αλλά η αιματηρή θυσία εργαζομένων και νεολαίας στο βωμό του κέρδους. Ένα νέο τοπίο υπερεκμετάλλευσης των εργαζόμενων ετοιμάζεται, ενώ ιστορικές κατακτήσεις του εργατικού κινήματος αμφισβητούνται από την Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ σε πλήρη συναίνεση με Ν.Δ. ΛΑΟΣ. Συμπλήρωμα σε αυτή την πολιτική είναι ο αυταρχισμός, η καταστολή, τα «τρομο-σίριαλ», η εργοδοτική και κρατική τρομοκρατία, για να τσακίσουν τις αντιστάσεις, για να περάσουν την αντεργατική τους επίθεση.

Τι είναι όμως το περιβόητο ΔΝΤ που θέλει με τόση επιμονή και μεγαλοψυχία να σώσει την Ελλάδα; Καλύτερα από ένα σύντομο ‘βιογραφικό’ μιλάνε για αυτό τα έργα του. Στην Αργεντινή το 2001 με τα μέτρα που υποχρέωσε την κυβέρνηση να πάρει ώστε να της δώσει δάνειο, οδήγησε τον λαό στην εξαθλίωση καθώς η ανεργία έφτασε το 40% και οι μισθοί μειώθηκαν κατά τουλάχιστον 20% ενώ δεσμεύτηκαν όλες οι τραπεζικές καταθέσεις. Τεράστια κομμάτια του πληθυσμού πέρασαν κάτω από το όριο της φτώχειας κάτι που οδήγησε σε κοινωνική έκρηξη και ανατροπή δυο κυβερνήσεων μέσα σε λίγους μήνες. Στο Μεξικό το ’95 το ΔΝΤ μετά από παρέμβαση του εξώθησε στην ανεργία πάνω από το 50% του πληθυσμού ενώ οι μισθοί περικόπηκαν και εδώ κατά 20%. Η Λετονία για ένα δάνειο μόλις 1,7 δισ. Ευρώ μείωσε τους μισθούς κατά 30%, τις δαπάνες κατά 4,5% με αποτέλεσμα, η οικονομία της να συρρικνωθεί κατά 18% και η ανεργία να εκτιναχτεί στο 16,6% το 2009. Τέλος πιο πρόσφατο αλλά και πιο χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της Ισλανδίας. Πέραν της περικοπής τουλάχιστον κατά 50% του βασικού μισθού και των τεράστιων περικοπών στις δημοσιές δαπάνες, το Δ.Ν.Τ. αρνείται να εκταμιεύσει τις επόμενες δώσεις του δανείου επειδή ο Ισλανδικός λαός μετά από δημοψήφισμα αρνήθηκε να πληρώσει από την τσέπη του τα δάνεια που είχε πάρει η κυβέρνηση από βρετανικές τράπεζες. Αυτό το στοιχείο κάνει πιο ξεκάθαρο από κάθε άλλο το ρόλο του ΔΝΤ. Αντίστοιχες ήταν οι επιπτώσεις για την πλειοψηφία των εργαζομένων όπου εισέβαλε το ΔΝΤ όπως στην Βραζιλία το 1999, στην Ρωσία το 2008, στην Ινδονησία, στην Κορέα και στην Ουκρανία. Δεν είναι ένας οργανισμός ο οποίος φροντίζει για το «νοικοκύρεμα» των οικονομιών που παρεμβαίνει όπως προσπαθούν να μας πείσουν. Αντίθετα είναι ο οργανισμός που εγγυάται στο κεφάλαιο ότι αυτό θα περάσει όχι απλά αλώβητο , αλλά και ωφέλιμο την κρίση και αφετέρου ότι θα παγιώσει στις χώρες που παρεμβαίνει τα νέα αυτά οικονομικά και εργασιακά μοντέλα ώστε να μεγιστοποιήσει τα κέρδη του στο μέλλον αδιαφορώντας πλήρως ακόμα και για την επιβίωση των ντόπιων εργατικών τάξεων.
Είναι ολοφάνερο ότι επίθεση του κεφαλαίου απέναντι στις δυνάμεις της εργασίας δεν είναι μια από τα ιδία. Αποτελεί επίθεση σε κάθε δικαίωμα και κεκτημένο, επίθεση σε κάθε τομέα της ζωής μας, αποτελεί επίθεση στο παρόν και στο μέλλον μας. Η εφαρμογή του Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης, η παρέμβαση του ΔΝΤ, οι αλλαγές στην τοπική αυτοδιοίκηση με τον Καλλικράτη, οι αλλαγές στον χώρο της εκπαίδευσης και η επίθεση στα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματά μας δημιουργούν ένα ασφυκτικό πλέγμα μέτρων για της δυνάμεις της εργασίας και τη νεολαία. Αποτελούν ξεκάθαρη, στρατηγικού τύπου, επιλογή του κεφαλαίου στην προσπάθεια του να ξεπεράσει την κρίση του. Η διάφορα όμως αυτή τη φορά είναι ότι το ξεπέρασμα αυτής της κρίση περνάει μέσα από τον καταποντισμό εργαζομένων και νεολαίας, από την εξώθησή τους στη φτώχεια και την ανέχεια. Χρειάζεται ένα ταξικό εργατικό κίνημα που θα ξεπερνά την απραξία, τη συναίνεση και την υποταγή που έχουν δείξει πολύ έντονα ιδιαίτερα το τελευταίο διάστημα οι ξεπουλημένες ηγεσίες των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ, που θα συγκρούεται με την πολιτική της βαρβαρότητας και θα νικά. Ο μόνος δρόμος για τις δυνάμεις της εργασίας και την νεολαία είναι ο ανυποχώρητος αγώνας διαρκείας για την ανατροπή της επίθεσης που εξαπολύει κυβέρνηση-ΕΕ-ΔΝΤ στα δικαιώματά μας. Σύγκρουση με τις επιλογές τους για την ανατροπή τους! Να απαιτήσουμε σπουδές και δουλειά με δικαιώματα, ζωή με αξιοπρέπεια. Το μέλλον μας δεν χωρά στους νόμους της αγοράς, χωρά μόνο στις ανάγκες μας.
Το παράδειγμα της Αργεντινής δείχνει το δρόμο! Όταν η επίθεση του κεφαλαίου παίρνει τέτοια χαρακτηριστικά η απάντηση του κινήματος πρέπει να είναι μαχητική και διαρκείας. Το μεγάλο στοίχημα λοιπόν για το επόμενο διάστημα είναι το κατά ποσό εργαζόμενοι και νεολαία θα συνειδητοποιήσουν αυτό ακριβώς το ιστορικό τους καθήκον. Την οικοδόμηση ενός ριζοσπαστικού κινήματος που θα βάζει μπροστά τις συλλογικές διαδικασίες όπως οι συνελεύσεις και ο συντονισμός τους, που δεν θα βάζει στο στόχαστρο απλά τα νέα μετρά αλλά και αυτούς που τα φέρνουν και θα απαιτεί την ανατροπή τους. Που δε θα απαιτεί τη φέτα το ψωμί αλλά θα απαιτεί ολόκληρο το καρβέλι. Αφετηρία πρέπει να αποτελέσει η φετινή πρωτομαγιά και η επανασύνδεση του νοήματός της στις σύγχρονες ανάγκες. Την στιγμή που κεκτημένα και δικαιώματα των εργαζομένων που κερδήθηκαν μετά από αιματοβαμμένους αγώνες καταργούνται με τον πιο βάρβαρο τρόπο, έχει τεράστια σημασία η φετινή πρωτομαγιά να αποτελεί αφετηρία για αντεπίθεση των εργαζομένων κόντρα στον κοινωνικό μεσαίωνα που μας επιβάλλουν.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: