ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 20/4 ΣΤΙΣ 12,30 ΣΤΟ ΑΜΦ 030

13 Apr

Στις μάχες της γενιάς μας, θα βγούμε νικητές !

Πιο άμεσο από ποτέ είναι το χτύπημα στην εκπαίδευση. Κυβέρνηση και ΕΕ βάζουν στο στόχαστρο την δημόσια εκπαίδευση με την πρόσφατη απόφαση του ΣτΕ (Συμβουλίου της Επικρατείας) για πλήρη ενσωμάτωση της κοινοτικής οδηγίας 36/05, δηλαδή την πλήρη αναγνώριση των ιδιωτικών κολεγίων και την αντίστοιχη απονομή επαγγελματικών δικαιωμάτων, αλλά και την ανακοίνωση του Πολυνομοσχεδίου για την εκπαίδευση(που αφορά και τα ιδιωτικά πανεπιστήμια). Ήταν ένα σχέδιο της προηγούμενης κυβέρνησης της ΝΔ όταν λίγες μέρες πριν αποχωρήσει έδωσε τελείως πραξικοπηματικά άδειες σε συγκεκριμένα κολέγια αφού η προσπάθεια της για αναθεώρηση του αρ.16 ανατράπηκε από το μαχητικό κίνημα νεολαίας και εκπαιδευτικών.

Αυτή η κίνηση έρχεται να προστεθεί στην συνολική επίθεση που εξαπολύουν από κοινού κυβέρνηση και ΕΕ και δεν είναι σε καμία περίπτωση τυχαία. Η κατάργηση κάθε δικαιώματος στην εργασία (μείωση μισθών, αύξηση ορίων συνταξιοδότησης, γενίκευση και παγίωση των ελαστικών σχέσεων εργασίας, απολύσεις) , η σκληρή λιτότητα και οι φόροι δεν μπορεί να αφήσει έξω σε καμία περίπτωση το μέτωπο της εκπαίδευσης. Αυτό συμβαίνει γιατί το κεφάλαιο επιδιώκει την κερδοφορία του σε έναν τομέα όπου, στην Ελλάδα, δεν έχει αλωθεί πλήρως ενώ παράλληλα την δημιουργία ενός νέου μοντέλου εργαζόμενου χωρίς δικαιώματα, πειθήνιου και ευέλικτου, με πολυκατακερματισμένη γνώση.

Η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με την σύμπραξη ΝΔ-ΛΑΟΣ αλλά και το αντιδραστικό μπλοκ  ΠΑΣΠ- ΔΑΠ στα πανεπιστήμια επιδιώκουν ένα κλίμα συνέναισης. Να συνεναίσουμε σε τι ακριβώς; Στην πραξικοπηματική αναγνώριση των κολεγίων και την νομιμοποίηση άλλου ενός τομέα κερδοφορίας των επιχειρήσεων και των κολεγιαρχών κόντρα στις ανάγκες της νεολαίας; Να κλείσουμε τα μάτια στα αιτήματα του μεγαλειώδους πανεκπαιδευτικού κινήματος για μη αναθεώρηση του συντάγματος, για το αυτονόητο δικαίωμα στη δημόσια εκπαίδευση, για πτυχία με επαγγελματικά γαι εργασιακά δικαιώματα;

Στο νέο σχέδιο της κυβέρνησης η νεολαία δεν συναινεί. Είναι ένα σχέδιο που παράλληλα με τα κολέγια και την de facto αναγνώριση της ιδιωτικής εκπαίδευσης φέρνει και ένα νέο ποιοτικά αναβαθμισμένο χτύπημα στα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα. Ο Εθνικός Φορέας Πιστοποίησης και το Εθνικό Πλαίσιο Προσόντων που ετοιμάζουν στα πρότυπα του Ευρωπαϊκού, είναι η εμπέδωση της λογικής της Μπολόνια, αλλάζοντας συνολικά τον τρόπο που κατοχυρώνονται και πιστοποιούνται τα εργασιακά και επαγγελματικά δικαιώματα. Κατατάσσει την εκπαίδευση σε 8 βαθμίδες και πιστοποιεί τον κάθε υποψήφιο εργαζόμενο βάση τριών κριτηρίων: γνώση (πχ. πτυχίο), δεξιότητα (πχ. παρακολούθηση σεμιναρίου), ικανότητα (πχ. ξένη γλώσσα). Για μας αυτές οι αλλαγές στοχεύουν στα εξής:

  • Θα αποστοιχίσει πλήρως τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα από το πτυχίο. Ή για να το πούμε πιο απλά, το πτυχίο από εκει που κατοχύρωνε το δικαίωμα εισαγωγής στον αντίστοιχο επαγγελματικό κλάδο, πλέον θα αποτελεί ένα απλό πιστοποιητικό γνώσεων ή δεξιοτήτων και πλέον το ζήτημα της επαγγελματικής κατοχύρωσης μετατίθεται στο ΕΚΕΠΙΣ(Εθνικό Κέντρο Πιστοποίησης).  Απομακρύνεται το διαχρονικό αίτημα του φοιτητικού κινήματος πτυχίο μόνη προϋπόθεση για δουλειά.
  • Καταργεί κάθε έννοια συλλογικής διαπραγμάτευσης. Ο καθένας ανάλογα με το εύρος των πτυχίων, των σεμιναρίων, των δεξιοτήτων και της προϋπηρεσίας που θα έχει, θα διαπραγματεύεται ατομικά τους όρους εργασίας. Από το πτυχίο περνάμε στον Ατομικό Φάκελο Προσόντων, τις πιστωτικές μονάδες. Γίνεται έτσι σαφές, ότι αυτή η κίνηση θα χτυπήσει τους όρους συλλογικής διαπραγμάτευσης στην αγορά εργασίας, εντείνοντας τους εσωτερικούς ανταγωνισμούς μεταξύ των αποφοίτων και ωθώντας μας στο διαρκές κυνήγι πιστοποιητικών.
  • Αποτελεί το συνεκτικό ιστό για να υλοποιηθούν μια σειρά από άλλες αντιδραστικές διατάξεις που έχουν ακυρωθεί από το φοιτητικό κίνημα. Έτσι, σύστημα οκτώ βαθμίδων δε μπορεί να υπάρξει χωρίς την αξιολόγηση-κατηγοριοποίηση των σχολών ή χωρίς τα ινστιτούτα Δια Βίου Εκπαίδευσης-αιώνιο τρέξιμο και επανακατάρτιση των αποφοίτων με έξοδά τους. Από την άλλη, σε ένα τέτοιο σύστημα οκτώ βαθμίδων χωράνε μια χαρά τα ΚΕΣ κα τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, δηλαδή, μια σειρά επιχειρήσεων εκπαίδευσης που πιέζουν όλο το εκπαιδευτικό σύστημα σε πιο αποστειρωμένα κα τεχνοκρατικά μονοπάτια, ευθυγραμμίζοντας έτσι την εκπαίδευση με τις ανάγκες της αγοράς (χαρακτηριστικό παράδειγμα ειναι τα αποτελέσματα των φροντιστηριών και των ιδιωτικών σχολείων στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση).
  • Τέλος, μια τέτοια διάταξη θα πολυκατακερματίσει τη νεολαία σε οκτώ διαφορετικές βαθμίδες. Από εκεί που τα τελευταία χρόνια τα νεολαιίστικα κινήματα, τόσο στη χώρα μας όσο και στο εξωτερικό, απέδειξαν ότι όλη τη νεολαία την ενώνει η ανησυχία για το κοινό της αύριο, τώρα επιχειρείται να δημιουργηθεί με αυτό το μέτρο μια ψευδαίσθηση διαφορετικών ταχυτήτων εντός της νεολαίας, παρότι όλοι παραδέχονται ότι θα είμαστε η γενιά το πολύ των 700 ευρώ. Είναι σαφές, λοιπόν, ότι μια τέτοια κίνηση στοχεύει στη δυνατότητα της νεολαίας να δρα και να παλεύει ενιαία, και θέλει να την καταδικάσει στους εσωτερικούς ανταγωνισμούς για να υποστείλει τη δυναμική της.

Στα ατομικά μας προβλήματα, να δώσουμε συλλογικές απαντήσεις

Μπροστά σε αυτή τη ριζικά ανατροπή του σήμερα και του αύριο μας, απαιτείται η συστράτευση όλων μας, γύρω από τα αυτονόητα δικαιώματά μας. Η μόνη απάντηση, απέναντι στο γενικευμένο καθεστώς ανασφάλειας και λιτότητας που βιώνουμε, δεν είναι η ατομική διαπραγμάτευση και το διαρκές τρέξιμο, αλλά οι συλλογικοί ανατρεπτικοί αγώνες για κατοχύρωση ενιαίων πτυχίων ανά γνωστικό αντικείμενο με όλα τα επαγγελματικά και εργασιακά δικαιώματα κατοχυρωμένα σε αυτά, και για την υπογραφή των αντίστοιχων ανά κλάδους συλλογικών συμβάσεων εργασίας που θα εξασφαλίζουν μια αξιοπρεπή ζωή από μια δουλειά και μόνο. Απέναντι σε κάθε ψευδαίσθηση κοινωνικών διαλόγων ή ακόμα και απλής διαμαρτυρίας, ας εμπνευστούμε από το πρόσφατο αλλά και το προγενέστερο παρελθόν. Τίποτα δε χαρίζεται, όλα κατακτούνται στους δρόμους του αγώνα. Από το οκτάωρο περισσότερο από έναν αιώνα πίσω, μέχρι και την ανατροπή του άρθρου 16, μονόδρομος είναι το κίνημα και ότι αυτό επιβάλλει. Είναι τώρα που το φοιτητικό πρέπει να συνδεθεί με το εργατικό με κοινούς αγώνες για την ανατροπή της επίθεσης σε εκπαίδευση και εργασία και για την νίκη και την κατάκτηση σύγχρονων δικαιωμάτων βάση των αναγκών μας. Το επόμενο διάστημα, με μαχητικό κίνημα νεολαίας εργαζόμενων,  με πυρομαχικά τα δικαιώματά μας και με όπλα μας τις συνελεύσεις – τις καταλήψεις – τις απεργίες – τις διαδηλώσεις, να αποδείξουμε το αυτονόητο: Είναι λίγοι, είμαστε πολλοί, μπορούμε να νικήσουμε.

ΕΙΜΑΣΤΕ Η ΓΕΝΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΝΙΚΗΦΟΡΩΝ ΑΓΩΝΩΝ

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: